De grote oproep om te vergaderen is al gekomen

 

     In de beginperiode van 'De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen' werden er bepaalde plaatsen aangewezen, waar de heiligen zich moesten verzamelen en de Heer gelastte dat deze vergaderplaatsen niet mochten worden veranderd. Hij maakte daarbij echter wel een opmerking: "Totdat de dag komt dat er voor hen geen ruimte meer wordt gevonden; en dan heb Ik andere plaatsen die Ik hun zal toewijzen, en die zullen pinnen (ringen) worden genoemd, voor het tentdoek of de sterkte van Zion." (L&V 101:21.)

 

     Tijdens de in augustus 1972 in Mexico-Stad gehouden gebiedsconferentie heeft ouderling Bruce R. McConkie van het Quorum der Twaalf Apostelen in een tot nadenken stemmende toespraak enkele opmerkingen gemaakt betreffende dit onderwerp en ik wil er enkele van aanhalen:

 

     "Over deze glorierijke dag van de herstelling en bijeenvergadering heeft een andere Nephitische profeet gezegd: "En nu, mijn geliefde broeders, ik heb deze dingen voorgelezen om u bekend te maken met de verbonden des Heren waartoe Hij Zich jegens het gehele huis Israëls heeft verbonden — dat Hij tot de Joden heeft gesproken bij monde van zijn heilige profeten, ja, vanaf het begin, van geslacht op geslacht, totdat de tijd komt dat zij in de ware kerk en kudde van God worden teruggebracht; wanneer zij huiswaarts worden vergaderd naar hun erflanden en in al hun landen van belofte worden gevestigd. (2 Nephi 9:1-2.)

 

     Nu zou ik uw aandacht erop willen vestigen dat de in deze teksten vermelde vergadering van Israël bestaat uit het zich aansluiten bij de ware kerk; uit het leren kennen van de ware God en zijn zaligmakende waarheden; en uit het Hem dienen in de gemeenten der heiligen in alle landen en in alle volken. In deze geopenbaarde woorden wordt gesproken over de kudde van God, over Israël die vergaderd zal worden in alle landen hunner erfenis en over de gemeenten van het verbondsvolk in alle naties, talen en volken ten tijde van de wederkomst van Jezus Christus."

 

     Ouderling McConkie besloot toen zijn opmerkingen met de volgende woorden, die duidelijk maken hoe noodzakelijk het is om de plaatselijke leiders te onderwijzen en te trainen opdat zij de kerk in hun eigen land kunnen opbouwen: "De vergaderplaats van de Mexicaanse heiligen is Mexico; de vergaderplaats van de heiligen in Guatemala is Guatemala; de vergaderplaats van de Braziliaanse heiligen is Brazilië; en zo is het over de gehele lengte en breedte van de aarde. Japan is voor de Japanners, Korea is voor de Koreanen; Australië voor de Australiërs; ieder land is de vergaderplaats voor zijn eigen volk."

 

     In Nederland zijn de gebieden van de kerk grotendeels onderverdeeld in ringen. De term ring is het equivalent van het Engelse stake en is ontleend aan Jesaja, die heeft geprofeteerd dat de kerk in de laatste dagen vergeleken kon worden met een tent die met pinnen en koorden verankerd is. (Zie Jesaja 33:20; 54:2.) Er zijn doorgaans vijf tot twaalf wijken en gemeenten in een ring. Elke ring wordt gepresideerd door een ringpresident en geassisteerd door twee raadgevers. Een ringpresident rapporteert aan en krijgt aanwijzingen van het Presidium der Zeventig of het gebiedspresidium. (Trouw aan het geloof, blz. 95-96.) En dit is mijn getuigenis in naam van Jezus Christus. Amen.