De aankondiging van Johannes geboorte

 

    Zacharia en zijn vrouw zagen door het geloof uit naar de Messias en als gevolg daarvan waren zij rechtvaardig en wandelden onberispelijk in de geboden en inzettingen van de Heer. Niettemin was er een teleurstelling voor hen, die beantwoordde aan de stand van zaken in Israël. “Zij hadden geen kind, omdat Elizabeth onvruchtbaar was; en zij waren beiden op hoge leeftijd gekomen”. Zij hadden ervoor gebeden. Hoewel het lijkt alsof Zacharia de hoop had opgegeven dat zijn gebed verhoord zou worden; had God het niet vergeten. En zo gebeurde het dat hij door het lot werd aangewezen om de tempel van de Heer binnen te gaan en te reukofferen. En de hele gemeente van het volk was buiten, biddende, op het uur van het reukoffer”.

 

     We krijgen zo een duidelijke, levendige voorstelling van wat er toen daadwerkelijk gebeurde in Israël. “En een engel van de Heer verscheen hem, staande aan de rechterkant van het reukofferaltaar”. Een bezoek van een engel was heel lang geleden. Het was een genadige tussenkomst van God nu niet voor het genezen van allerlei ziekten, maar voor een heerlijker doel: het aankondigen van de geboorte van de voorloper van de Messias. Was het alles welbeschouwd zo vreemd dat hij tegen de natuur in geboren zou worden uit dit godvrezende paar? Niemand had zoiets kunnen voorzien; maar nu het meegedeeld wordt, zien we in hoe wijs en gepast Gods bedoeling is. Toen Zacharia de engel zag “werd hij ontsteld en vrees beving hem. Maar de engel zei tot hem: Vrees niet, Zacharia, want uw gebed is verhoord en uw vrouw Elizabeth zal u een zoon baren en gij zult hem de naam Johannes geven” (d.w.z. gave van God). “En hij zal u tot blijdschap en verheuging zijn en velen zullen zich over zijn geboorte verblijden.”

 

     Het was erop berekend dat het in de ogen en op het hart van iedere vrome Israëliet indruk zou maken. Het was duidelijk een gave van God. De Heer is trouw aan Zijn volk en aan Zijn bedoelingen. In die dagen waren er velen die uitzagen naar de Messias. We weten zelfs van schrijvers uit de volken, dat er een algemeen sterke en zeer oude traditie bestond dat er in die tijd een groot koning geboren zou worden in Israël, die dat volk tot grote heerschappij zou brengen. Daarom zouden zij acht slaan op deze bijzondere geboorte en op de eigenaardige levensloop van Johannes de Doper en als de tijd daarvoor gekomen was, op zijn prediking.

 

    “En Zacharia zei tot de engel: Waaraan zal ik dit weten? Want ik ben oud en mijn vrouw is op hoge leeftijd gekomen”. Juist toen God deze opvallende genade tot stand ging brengen, werkte het ongeloof. De engel antwoordt: “Ik ben Gabriël, die voor God staat en ben gezonden om tot u te spreken en u deze dingen te verkondigen. En zie, gij zult zwijgen en niet kunnen spreken, tot op de dag dat deze dingen zullen gebeuren, omdat gij mijn woorden niet geloofd hebt, die op hun tijd vervuld zullen worden.” Zacharia werd getroffen door een strafmaatregel. Het feit dat hij plotseling met stomheid geslagen was, zou de aandacht van het volk trekken. Zij zouden zien dat een buitengewone gebeurtenis had plaatsgevonden en het zou hen ertoe brengen daarover na te denken. (Zie Lucas 1:5-25.) De straf zou op de juiste tijd door barmhartigheid worden weggenomen (Oude Sporen) en dit is mijn getuigenis in naam van Jezus Christus. Amen.