Een patriarchale zegen krijgen

 

     "Wanneer iemand een patriarchale zegen ontvangt, heeft hij recht op een verklaring dat hij de zegeningen van Israël zal ontvangen, of op een verklaring van de stam van Israël waardoor hij die zegeningen zal ontvangen.

 

     Als leden van 'De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste dagen' letterlijk afstammelingen van Abraham zijn, zullen zij een dergelijke zegen ontvangen. Als zij niet letterlijke afstammelingen van Abraham zijn en wel lid van genoemde kerk zijn (worden) en het herstelde evangelie aanvaarden, zullen zij de zegeningen van het priesterschap ontvangen, ja, het eeuwige leven, door middel van hen die tot Israël behoren. Zij zullen dan door adoptie een deel van Israël worden.

 

     Alle naties en families van de aarde kunnen daarom de zegeningen van het herstelde evangelie en door hun vertrouwen het eeuwige leven ontvangen. Het evangelie (zoals Christus dat werkelijk heeft bedoeld) is nu hier met alle sleutels van het priesterschap op aarde.

 

     Wij nodigen iedereen uit om te luisteren en het (herstelde) evangelie te aanvaarden. Deze uitnodiging geldt voor alle naties en families over de gehele wereld, opdat allen de zegeningen van het eeuwige leven (niet verwarren met onsterfelijkheid) moge ontvangen en opgenomen worden in het boek van het Lam en aan de zegeningen deel mogen nemen van het koninklijk zaad van de rechtvaardige, ja, de zegeningen van het eeuwig leven. (Eldred G. Smith, Conference Report, april 1971, blz. 146-147.)

 

     Ja columnlezer, u leeft in een tijd van profeten en patriarchen - in een tijd waarin de macht Gods onder de heiligen zich bevindt. Wilt u dat die beloften ook voor u gelden? Het is zeker, dat de heiligen uit vroegere tijden van God zulke belangrijke en heerlijke beloften ontvingen dat het ons hart vaak met dankbaarheid vervult dat het ons vergund is hen te beschouwen, terwijl we bedenken dat God geen aannemer des persoons is, maar onder elk volk ieder, die hem vreest en in gerechtigheid werkt, Hem welgevallig is. En ofschoon wij op deze beloften geen aanspraak kunnen maken omdat ze niet ons eigendom zijn, maar aan de heiligen van vroeger werden gedaan, zijn wij evenals zij, toch kinderen van de Allerhoogste God, zijn we met de zelfde roeping geroepen, hebben wij hetzelfde verbond gesloten en zijn even trouw geweest aan het getuigenis van Jezus Christus.

 

     Daarom kunnen wij, net zoals zij die in het verleden leefden, God de Vader in de naam van Jezus Christus aanroepen en voor onszelf de zelfde beloften ontvangen. En wanneer wij ooit deze beloften ontvangen is het niet omdat Petrus, Johannes en de andere apostelen met de gemeente in Sardes, Pergamum, Filadelfia en andere plaatsen in de vreze des Heren wandelden en de macht en het geloof hadden om staande te blijven en deze te ontvangen, maar het zal zijn omdat wij zoals zij, zelf geloof hebben om God in de naam van zijn Zoon Jezus Christus aan te roepen. En wanneer deze beloften worden ontvangen, zijn ze voor ons bestemd of anders doen zij ons geen goed. Ze zullen voor ons welzijn wezen omdat ze, door de gave van God, ons eigendom zijn en door het onderhouden van zijn geboden en het oprecht voor zijn aangezicht wandelen, door onze eigen ijver worden verdient. Indien dit niet zo is, waartoe dient dan het herstelde evangelie van Jezus Christus en waarom werd het ons ooit gegeven? (Leringen, blz. 55-56.) En dit is mijn getuigenis in naam van Jezus Christus. Amen.