Dat wij mogen genieten van de gave van de heilige Geest

 

     Op eerste kerstdag hadden zij een heerlijk diner. Maar voordat ze gingen eten, knielden ze allemaal neer voor het gezinsgebed. Opa bad heel erg lang. Want weet u, hij had veel om voor te bidden. Hij bad om vocht, omdat er droogte was geweest en de oogsten mager waren geweest. Het herfstgraan was in stoffige aarde gezaaid. En de bescheiden oogst die er was, bracht niet veel op omdat de grote economische crisis de prijzen erg had gedrukt.

 

     De belastingen op de boerderij waren een zware last omdat er geen geld was om ze te betalen. Hij bad ook voor hun uitgebreide familie, zijn koeien en paarden, zijn varkens en kippen, zijn kalkoenen - hij bad overal voor.

 

     Tijdens het lange gebed van zijn opa, werd zijn jongste zoon rusteloos en kneep hem oneerbiedig, in de hoop dat hij een gil zou geven en wat opwinding zou veroorzaken.

 

     Ze aten bij het diner een grote kalkoen met een heerlijke vulling. Bij het garnituur zat geen selderij omdat ze alleen de ingrediënten hadden die op de boerderij geproduceerd konden worden. Maar er was ruim voldoende brood, salie, worst en ui. Er was ook een overvloed aan aardappelen, jus, augurken, bieten, bonen en maïs. En omdat opa bij de molenaar tarwe voor meel ruilde, was er altijd versgebakken brood.

 

     Om het eten langer te laten meegaan, werden ze aangemoedigd om een hap brood te nemen na elke hap van het andere voedsel. Ze hadden kersengelei en kersenjam. Als toetje kregen ze pompoenentaart en kruisbessentaart. Het was allemaal heerlijk.

 

     Terugkijkend op dat bijzondere kerstfeest lang geleden, was het meest gedenkwaardige ervan dat ze niet aan geschenken dachten. Misschien kregen ze hand gebreide wanten, of een sjaal, maar hij herinnert zich geen geschenken. Geschenken zijn fijn, maar hij heeft ondervonden dat ze niet belangrijk zijn voor hun geluk.

 

     Hij had niet gelukkiger kunnen zijn. Er waren geen geschenken die ze konden vasthouden, waar ze mee konden knuffelen en spelen, maar er waren veel heerlijke geschenken die ze niet konden zien, maar wel voelen. Ze hadden het geschenk van oneindige liefde. Ze wisten dat God van hen hield. Ze hielden allemaal van elkaar.

 

     Ze misten de cadeautjes niet, omdat ze al die heerlijke gaven hadden. Hij voelde zich zo fijn en veilig doordat hij erbij hoorde en deel uitmaakte van alles wat er gebeurde. Ze wilden niets anders. Ze misten de cadeautjes helemaal niet. En hij kan zich uit zijn hele jeugd geen gelukkiger kerstfeest herinneren.

 

     Oké, wij vinden het allemaal fijn om geschenken te geven en te ontvangen. Maar er is een verschil tussen geschenken en gaven. De ware gaven kunnen een deel van onszelf zijn - we geven van de rijkdom van ons hart en verstand - en kunnen daardoor blijvender en van veel grotere waarde zijn dan geschenken die we in de winkel kopen. Vanzelfsprekend is de grootste van alle gaven de gave van liefde.

 

     Met dergelijke gaven voelt hij zich zoals hij zich voelde bij dat heerlijke kerstfeest zo lang geleden, toen ze geen geschenken hadden om vast te houden en mee te spelen. Hij had met geen enkele prins ter wereld en zijn kamer vol speelgoed willen ruilen.

 

     Dat wij mogen genieten van de gave van de heilige Geest en te leven in een sfeer die boven elke andere sfeer verheven is, (1) is mijn gebed in Jezus Christus naam. Amen.

 

(1. Laat u - NU HET NOG KAN - voorlichten door de priesterschapsdragers van 'De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen', in de volksmond ook wel laatdunkend de Mormonen genoemd.)