Een witte kerst in Ecuador

 

    Als nieuwbakken voltijdzendeling was hij benieuwd hoe het kerstfeest zou zijn in Guayaquil (Ecuador), waar hij op zending was. Hij wist dat ze geen witte kerst zouden hebben, zoals hij gewend was. Terwijl hij dacht aan kalkoen, geschenken en lichtjes, en er kerstliedjes in zijn hoofd opkwamen, begon hij te verlangen naar de kersttradities waarmee hij van huis uit vertrouwd was.

 

     Zijn collega en hij voelden hoe dringend hun taak was om het herstelde evangelie van Jezus Christus te verkondigen en te zorgen dat de kersttijd meer betekenis kreeg. Op zekere dag in december klopten ze aan bij het eenvoudige huisje van señor Torres en werden hartelijk verwelkomd. Die vertelde dat hij acht jaar op de waarheid had gewacht en ervoor had gebeden.

 

     Twee maanden lang waren ze samen het huis van señor Torres voorbij gelopen. Nu kon hij zeggen: "Ik wilde jullie steeds naar jullie kerk vragen, maar jullie liepen steeds zo snel dat ik dacht dat jullie het te druk hadden." Gebeden waren verhoord. Ze begonnen señor Torres en zijn gezin vol vreugde de lessen te geven.

 

     Kerstmis naderde. Rustig naderden ze het huis van de familie Torres waar ze de vierde les zouden geven. Ze konden bijna niet wachten. Voordat ze aanklopten, zagen ze door het raam een tafereeltje dat hun hart raakte.

 

     Schoonheid straalde af van het hele gezin, hun ogen vol liefde, blozende wangen en vriendelijke gezichten in de spaarzaam verlichte kamer. Onder een boom, op een tafel in de hoek stond een kleine kerstgroep, het verhaal van een klein gezin in een stal. Twee meisjes leunden over de schouder van hun moeder, die voorlas uit een boek dat zij haar hadden gegeven: Evangeliebeginselen.

 

     Het oudste kind, Victor van acht, keek aandachtig toe hoe zijn vader 'Stille nacht' op een xylofoon (1) speelde. Victor zag hen en rende naar voren om hen te begroeten. Ze zongen 'Stille nacht' mee in het Spaans. Toen vroegen zij of de elders het in het Engels wilden zingen, en toen zongen ze het nog eens samen in het Spaans.

 

     Zuster Torres vertelde dat ze, voordat de zendelingen hun gezin over het evangelie verteld hadden, nooit zin had gehad om Kerstmis te vieren. Maar nu had ze platen van Christus, kerstmuziek en een kersttafereeltje te voorschijn gehaald uit de kasten waar ze de afgelopen drie jaar stoffig waren geworden. Het ware kerstgevoel was hersteld omdat de zendelingen de evangelieboodschap hadden gebracht.

 

     Als dienstknechten van de Heer hadden ze getuigd van zijn naam en geholpen om Jezus Christus weer deel te laten uitmaken van het kerstfeest in dat gezin. In de derde week van december werd het kerstfeest compleet toen hij zag hoe broeder en zuster Torres en Victor, helemaal in het wit gekleed, in het water van de doop afdaalden en lid werden van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen. Zijn collega fluisterde in zijn oor: "Toch nog een witte kerst." Een zinvoller kerstfeest had hij zich niet kunnen wensen.

 

(1. De xylofoon is een muziekinstrument behorend tot het gestemde slagwerk dat bestaat uit een reeks houten staven die zijn opgehangen aan een op een frame gespannen touw. De naam komt van het Griekse xylon, dat 'hout' betekent. Onder iedere toets kan een resonator hangen om de grondtoon te versterken.