Het verzaken van zelfzucht en begeerte

 

     "Hij heeft erover nagedacht waarom we de kersttijd zo'n fijne tijd vinden. Hij was oud genoeg om zich veel kerstfeesten te herinneren. Ze waren allemaal heerlijk. Maar hij had geleerd dat geschenken het niet zo fijn maken."

 

     Toen hij een kleine jongen was, was hun familie erg arm. Vader had geen werk omdat hij rechten studeerde aan de University of Utah. Hij had een vrouw en drie jonge zoons. Opa en oma wisten dat ze geen kerstfeest zouden hebben als ze niet naar hun boerderij in Millard County kwamen. Dus hun hele familie nam de trein van Salt Lake naar Leamington (Utah). Waar het geld voor de treinkaartjes vandaan kwam, zal hij nooit weten.

 

     Opa en oom Esdras stonden hen bij de spoorweg over-gang in Leamington op te wachten met enkele grote paarden om de open slee door de diepe sneeuw naar Oak City te trekken. Het was zó koud dat het haar in de hals van de enorme paarden bevroren was, en je kon hun adem zien dampen. Hij herinnert zich dat de bijtende kou zijn neus pijn deed, en dat het moeilijk was om adem te halen. Oma had wat stenen verhit en die op de bodem van de slee gelegd om hen een beetje warm te houden.

 

     Ze werden in dikke kampeerquilts gewikkeld - alleen hun neus stak eruit. Met het gerinkel van belletjes die aan leren riemen van het tuig van de paarden hingen, reisden ze muzikaal de tien mijl (16 kilometer) van Leamington naar Oak City, waar hun geliefde opa en oma woonden. Daar waren zoveel dierbaren dat ze nauwelijks konden wachten tot ze er waren. Toen ze er eenmaal waren, was het er warm en geweldig en spannend. In de hoek van de woonkamer stond de kerstboom - een cederboom die was omgehakt in de weide op de heuvelrug. Hij was al gedeeltelijk versierd door moeder Natuur met kleine bessen die bijdroegen aan de sterke geur.

 

     Hun versieringen waren popcornslingers die gemaakt waren door naald en draad door popcorn te halen. Je moest ze heel voorzichtig behandelen, want anders braken ze en strooide je de popcorn over de vloer. Ze hadden ook papieren kettingen om in de boom te hangen, die gemaakt waren van papieren schakels die ze uit de oude catalogi van Sears and Montgomery Ward hadden geknipt, waarna ze de schakels met meellijm aan elkaar gelijmd hadden.

 

     Hij herinnert zich niet dat er geschenken onder de boom lagen. Er lagen wél popcornballen die gemaakt waren met sterke, zelfgemaakte stroop. Als ze erin beten, voelde het alsof ze terugbeten. Op kerstavond kwamen ze allemaal bij de houtkachel en genoten van de warmte van het vuur en de prettige geur van brandend cederhout.

 

     Een van de ooms deed het openingsgebed. Ze zongen kerstliederen en lofzangen. Een van de tantes las het verhaal van de geboorte van Jezus voor en de boodschap van 'grote blijdschap'. (1) "U is heden de Heiland geboren, namelijk Christus, de Here, in de stad van David." (2)  Opa en oma zeiden hoeveel ze van hen hielden.

 

     De boodschap van deze kersttijd die het hele jaar door toe te passen is, schuilt niet in het ontvangen van aardse geschenken en schatten, maar in het verzaken van zelfzucht en begeerte, en in het streven naar, en genieten van, de gaven van de Geest, waarvan Paulus heeft gezegd dat ze deze zijn: "liefde, blijdschap, vrede, lankmoedigheid, vriendelijkheid, goedheid, trouw, zachtmoedigheid en zelfbeheersing." (3) (4) En dit getuig ik in Jezus Christus naam. Amen. 

 

(1. Zie Nieuwe Testament, Lucas 2:10.)

 

(2. Zie Nieuwe Testament, Lucas 2:11.)

 

(3. Zie Nieuwe Testament, Galaten 5:22-23.)

 

(4. Laat u - NU HET NOG KAN - voorlichten door de priesterschapsdragers van 'De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen', in de volksmond ook wel laatdunkend de Mormonen genoemd.)