De hoop van de Emmaüsgangers is uitgekomen

 

     Lukas geeft aan dat de apostelen het moeilijk vonden om de vrouwen te geloven die hadden gezegd dat Jezus uit het graf was opgestaan. Hoewel andere mensen uit de dood waren opgewekt, en uiteindelijk als sterfelijke persoon zouden overlijden, was Jezus Christus de eerste persoon die herrees. President Gordon B. Hinckley heeft uitgelegd: "Dit was nog nooit voorgekomen. Er was alleen maar dood zonder hoop geweest. Nu was er eeuwig leven. Slechts een God kon dit doen. De opstanding van Jezus Christus was de kroon op zijn leven en bediening. Het was de deksteen van de verzoening. Het offer van zijn leven voor het mensdom was onvolledig zonder zijn herrijzenis uit het graf, die de opstanding voor alle mensen zeker stelde.

 

     Van alle overwinningen die zijn opgetekend in de annalen van de geschiedenis is er geen zo alomvattend qua invloed, geen zo oneindig qua gevolgen als de overwinning van de gekruisigde Heer, die op die eerste paasmorgen uit het graf herrees.

 

     Iedereen die getuige is geweest van die gebeurtenis, allen die de herrezen Heer hebben gezien, gehoord en gesproken, hebben getuigd van dit grootste van alle wonderen. Zijn volgelingen leefden en stierven voor de verkondiging van de waarheid van deze verheven daad.

 

     Wij voegen daar ons getuigenis aan toe dat wij geloven dat Hij die de kruisdood op Golgotha stierf, in glorie en pracht is herrezen als de Zoon van God, de Meester van leven en dood." (1) 

 

    Enkele vrouwen wilde zijn lichaam liefdevol verzorgen om de dood van Jezus een plek te geven, door tenminste te doen wat hij altijd voor hen had gedaan, namelijk liefdevolle zorg geven. Hun stille verdriet maakt plaats voor ontreddering, toen het graf leeg was, in plaats van Jezus lichaam treffen ze twee mannen aan, met een boodschap die te mooi lijkt om waar te zijn. Dat hij is werkelijk is opgestaan.

 

     De twee leerlingen onderweg naar Emmaüs maken iets soortgelijks mee. Ze gaan op een andere manier met hun verdriet om dan de vrouwen, door juist afstand te nemen, en hun gewone leven weer op te pakken.

 

     Maar zij krijgen te horen dat het verhaal van Jezus allesbehalve afgelopen is. Uiteindelijk verschijnt Jezus aan alle leerlingen die in Jeruzalem bij elkaar zijn, heen en weer geslingerd tussen wanhoop en voorzichtige hoop.

 

    Allemaal hadden ze eerder gehoord dat de Mensenzoon zou moeten lijden en sterven en na drie dagen zou opstaan, maar om dat echt te geloven... daarvoor moeten ze eerst door Jezus zelf ontvankelijk worden gemaakt. Wanneer dat eenmaal gebeurd is, eindigt de dag 'in grote vreugde'.  

 

     Het leven is een uitdaging. U zult met moeilijkheden te maken krijgen. U zult hartzeer ondervinden. Dierbaren zullen overlijden. Dus waar u ook heengaat, kom eerst tot Jezus Christus. Bedenk dat zijn leed en opstanding de overwinning van moeilijkheden en van de dood mogelijk hebben gemaakt. Sluit uw verbonden met Hem en houd u eraan wanneer u uw reis vervolgt.

 

     In al mijn zwakheden, die ik graag erken, verlang ik dat wij 'de maat van de grootte van de volheid van Christus' zullen bereiken. Ik wil tot Hem komen. Ik wil dat Hij, zo mogelijk, tot mij komt. En ik wens oprecht dat u allen die zegen zult ontvangen. (2) En dit is mijn getuigenis in de heilige naam van Jezus Christus, Amen.

 

(1. Zie 'Bijzondere getuigen van Christus', Liahona, april 2001, blz. 16-17.)

 

 (2. Laat u - NU HET NOG KAN - voorlichten door de priesterschapsdragers van 'De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen', in de volksmond ook wel laatdunkend de Mormonen genoemd.)