Zijn lijden was een ondragelijke geestelijke foltering

 

     Het was de eerste dag van het Feest van de Ongegiste Broden. Op die dag moet het paaslam worden geslacht. Jezus vroeg aan Petrus en Johannes om de paasmaaltijd te gaan klaarmaken. Ze vroegen: "Waar wilt U dat we het klaarmaken?" Hij zei tegen hen: "Zodra u de stad binnen komen, zult u een man tegenkomen die een kruik water draagt. Volg hem en ga het huis in waar hij naar binnen gaat. 

 

     Zeg tegen de heer van dat huis: "De Meester vraagt in welke kamer Hij met zijn leerlingen de paasmaaltijd kan eten." Hij zal u een grote bovenzaal laten zien. Daar staat alles wat nodig is. Maak daar de paasmaaltijd klaar." Ze gingen op weg en alles gebeurde zoals Jezus had gezegd. En ze maakten het paaslam klaar.

 

     Toen het tijd was voor de maaltijd, ging Hij met de twaalf leerlingen aan tafel. Hij zei: "Ik heb er heel erg naar uitgekeken om deze paasmaaltijd met u te eten voordat Ik lijd. Want Ik zal het paaslam niet meer eten, totdat de werkelijkheid zal zijn geworden in het Koninkrijk van God." Hij nam een beker met wijn en dankte God ervoor. Toen zei Hij: "Drink uit deze beker en geef hem aan elkaar door. Want Ik zeg u dat Ik geen wijn meer zal drinken, totdat het Koninkrijk van God is gekomen." 

 

     En Hij nam een brood en dankte God ervoor. Toen brak Hij het in stukken, gaf die aan hen en zei: "Dit is mijn lichaam dat voor u wordt gebroken. Eet hiervan en denk aan Mij." Hetzelfde deed Hij met de beker na de maaltijd, en zei: "Deze wijn is het bloed waarmee God een nieuw verbond sluit met de mensen. Het is mijn bloed dat voor u wordt uitgegoten. (1)

 

     Dit paasmaal zal de allerlaatste maaltijd van Jezus op aarde zijn. Jezus is zich hiervan bewust en laat dat ook blijken aan zijn leerlingen. Zoals gebruikelijk bij het paasmaal breekt Jezus het brood en spreekt de dankzegging uit. Maar dan wijkt Hij af van de gebruikelijke liturgie en spreekt Hij de woorden: "Dit is mijn lichaam." Wanneer Hij het gebroken brood ronddeelt, wil Hij daarmee zeggen: dit ben Ik zelf; in dit brood dat gebroken is, geef Ik mijzelf.

 

     Jezus roept zijn leerlingen op om deze maaltijd steeds opnieuw te vieren, ter nagedachtenis aan Hem. Zoals het Joodse paasfeest een gedenkdag is, zo moet ook deze laatste maaltijd een gedenkmoment zijn. En zoals Joden tijdens Pesach niet alleen terugdenken aan Gods bevrijding van het volk uit Egypte, maar ook vooruitzien naar de verlossing die nog komen gaat, zo geldt dit ook voor dit bijzondere feestmaal: Het moment waarop we terugdenken aan Jezus dood die bevrijding heeft gebracht, maar ook de blik vooruit richten op wat nog komt: het koninkrijk van God waarin Jezus opnieuw een feestmaal met ons zal vieren.

 

     Ouderling James E. Talmage: Het lijden van de Heiland, was lichamelijk, mentaal en geestelijk: Het was geen lichamelijke pijn en ook niet alleen zulk een zielensmart die Hem zo deed lijden dat bloed uit iedere porie naar buiten trad, maar een geestelijke foltering zoals slechts God in staat was te ondergaan. Geen ander mens, hoe groot zijn vermogen om lichamelijk of geestelijk leed te verdragen ook moge zijn, zou zo hebben kunnen lijden, want zijn menselijk organisme zou zijn bezweken en bewusteloosheid zou uitkomst hebben gegeven. In dat uur van zielenstrijd onderging en overwon Christus al de verschrikkingen die Satan, "de overste dezer wereld", kon teweegbrengen." (2) (3) En dit getuig ik in Jezus Christus naam. Amen. 

 

(1. Zie Nieuwe Testament, Lucas 22:7-20.)

 

(2. Jesus the Christ, 3e editie [1916], blz. 613.)

 

(3. Laat u - NU HET NOG KAN - voorlichten door de priesterschapsdragers van 'De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen', in de volksmond ook wel laatdunkend de Mormonen genoemd.)