Corona versterkt sociale ongelijkheid

 

     De coronacrisis blijkt het verschil tussen arm en rijk te versterken. Thuisonderwijs is in arme gezinnen een stuk lastiger. Rijkere ouders zijn vaak beter in staat hun kinderen te begeleiden, of kunnen bijscholing inhuren. Als er niet voor iedereen een laptop is werkt thuisonderwijs niet optimaal. En laten wij maar zwijgen over daklozen en vluchtelingen.

 

     Ik hoor dat de superrijken in de VS hun eigen ic bed proberen te claimen. Verder hoor ik dat mensen in de sloppenwijken in India zo op elkaar gepakt zitten, dat het moeilijk is om niet besmet te raken. Verder dreigt er een uitbraak van het virus onder de vluchtelingen op Lesbos. Ook in Nederland worden de armen extra hard getroffen. De voedselbanken hebben geen aanbod meer, de dak- en thuislozen kunnen geen straatkrant meer verkopen, ook de opvang voor dak- en thuislozen wordt lastiger.

 

     Het is volkomen begrijpelijk dat het nogal een verschil uitmaakt of je thuiszit met drie of vier kinderen in een flat op vier hoog, of dat je in een grote villa woont met een achtertuin. De lontjes worden nu sowieso korter, maar het kan niet anders dan dat de spanningen hoger oplopen als de ruimte(s) kleiner is (zijn). En dan heb ik het nog niet eens gehad over kinderen die letterlijk in een gevaarlijke situatie zitten, met agressieve of alcoholverslaafde ouders want even ontsnappen aan de ellende is nu echt onmogelijk.

 

     Hoe rijker de ouders zijn, hoe groter de kans bestaat dat hulpmiddelen als laptops voldoende voorradig zijn, en er een rustige werkplek is voor de kinderen. Daarnaast zijn rijkere ouders vaak beter in staat hun kinderen te begeleiden. Niet vanwege hun rijkdom op zich, maar omdat ze vaak beter opgeleid zijn.

 

     De herstelde kerk van Jezus Christus bestond nog geen jaar toen de Heer de leden gebood 'zich om de armen en behoeftigen te bekommeren en in hun behoeften te voorzien, opdat zij niet zullen lijden'. (1) Let op het gebiedende element in deze woorden: -zij zullen niet lijden. Dergelijke taal gebruikt God wanneer Hem iets menens is.

 

     In het licht van de kolossale uitdaging om de ongelijkheid in de wereld aan te pakken, wat kan één man of vrouw dan doen? De Meester geeft daar antwoord op. Toen Maria, voordat Jezus verraden en gekruisigd werd, peperdure zalfolie op zijn hoofd goot ter voorbereiding op zijn begrafenis, ergerde Judas Iskariot zich aan deze verkwisting en viel 'scherp tegen haar uit'. (2) Jezus zei: "Waarom valt u haar lastig? Zij heeft een goed werk verricht. Zij heeft gedaan wat zij kon." (3) Wat een kernachtige formule!

 

     Een journalist vroeg Moeder Teresa eens kritisch naar de hopeloze taak om de behoeftigen in de stad te redden. Hij zei dat ze statistisch gezien absoluut geen resultaat boekte. Maar Moeder Teresa zei: "Wat we doen, lijkt misschien op een druppel water naar de zee dragen, maar deden we het niet, dan zat er één druppel minder in de zee dan nu." (4) De journalist stelde ontnuchterd vast dat christelijk dienstbetoon blijkbaar geen statistische bezigheid is.

 

     Hij redeneerde dat als er meer vreugde in de hemel is over één zondaar die zich bekeert dan over de negenen negentig die geen bekering nodig hebben, God kennelijk anders tegen percentages aankijkt dan wij. (5) Met andere woorden: Is er een hulpbehoevende in je omgeving, dan weet je wat je te doen staat. Het is de bedoeling dat je doet wat je kan om de situatie te verbeteren. (6) En dit is mijn getuigenis in Jezus Christus naam. Amen.

 

 

(1. Zie Leer en Verbonden 38:35.)

 

(2. Zie Markus 14:3-5; zie ook Matteüs 26:6-9; Johannes 12:3-5.)

 

(3. Zie Markus 14:6, 8.)

 

(4. Mother Teresa of Calcutta, My Life for the Poor, red. José Luis González-Balado en Janet N. Playfoot (1985), blz. 20.)

 

(5. Zie Malcolm Muggeridge, Something Beautiful for God (1986), blz. 28-29, 118-119; zie ook Lukas 15:7.)

 

(6. Laat u voorlichten door de priesterschapsdragers van 'De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen', in de volksmond ook wel de Mormonen genoemd.)