Autonomie vinden in de juiste eeuwige context 

   Velen in de wereld vragen zich af of ze werkelijk hun eigen leven leiden, want zij stuiten op regels en verplichtingen die een obstakel zijn om werkelijk autonoom te zijn, terwijl anderen vinden dat ze dat helemaal niet zijn. Die vinden dat autonomie hebben niet betekent dat je alles in je eentje besluit, zonder met anderen rekening te houden.   

 

     Weer anderen bepleiten een begrip van autonomie dat aansluit bij de ingewikkelde, niet-ideale levens die om ons heen de wereldse verscheidenheid in levensopvattingen bepaald, of dat een autonomie van het alledaagse leven niet betekent dat je losgekoppeld van de wereld, je eigen koers bepaald, want omdat mensen elkaar beïnvloeden en vormen, komt autonomie volgens hen juist binnen relaties tot stand. Zij vinden dat bijvoorbeeld een persoon die pas achttien jaar geworden is nog geen goede beslissingen kan  nemen, maar dit tijdens de ontwikkeling in het leven moet leren hoe je dat doet.

 

     Ik denk dat dit wel eens de reden kan zijn waarom mensen in het dagelijks leven altijd in gesprek zijn met anderen over hun eigen leven, velen vinden dat dit ook vooral zo moet blijven, omdat autonomie iets sociaals heeft. Weer anderen vinden dat hoewel hun relaties hun eigen keuzes soms belemmeren en daar irritaties van ondervinden, ze dit tegelijkertijd ook nodig hebben om te weten wat we willen. 

 

     En dan heb ik het nog niet gehad over iemand die niet weet wat het wilt, die wikt en weegt. Twijfel is menselijk want dat laat zien dat we nadenken over een bepaald gegeven, met het oog er iets uit te leren voor verbetering in de toekomst, omdat zij mogelijk een rede voor een besluit willen geven waardoor ze de zaken tegen elkaar afwegen. 

   

     Toch zijn er filosofen die vinden dat we die twee tegenovergestelde gedachten, waardoor er geen keuze gemaakt kan worden, snel van ons af moeten schudden. Een besluit nemen wordt dan volgens hen heel eenduidig en rationeel.  

 

     Al deze wereldse mensen staan er totaal niet bij stil dat wij al vóór onze geboorte de vrijheid hadden om keuzes te maken. In de voorsterfelijke hemelse raad, presenteerde de Vader van onze geest in de hemel, zijn plan waar keuzevrijheid een onderdeel van was. Lucifer kwam in opstand en 'trachtte de keuzevrijheid van de mens te vernietigen,' (1) met als gevolg dat aan Lucifer en allen die hem volgden het voorrecht van een sterfelijk lichaam werd ontzegd. Het feit dat u op aarde bent, bevestigt dus dat u in het leven vóór dat u naar deze aarde kwam ervoor gekozen hebt het plan van uw hemelse Vader te volgen.

 

     Ook in dit leven hebt u keuzevrijheid. Uw gebruik van deze gave bepaalt of u in dit leven en in het volgende leven na onze dood, gelukkig of ongelukkig bent. Hoewel u vrij bent om naar eigen inzicht te kiezen en te leven, kunt u niet de gevolgen van uw keuzes kiezen. Die zult u misschien niet onmiddellijk ervaren, maar ze zullen u altijd blijven achtervolgen. Goede en rechtschapen keuzes leiden tot geluk, vrede en eeuwig leven, terwijl zondige en slechte keuzes uiteindelijk tot ellende leiden die ook eeuwig kunnen zijn.

 

     U bent verantwoordelijk voor uw keuzes. U kunt niet uw omstandigheden, uw ouders of uw vrienden de schuld geven als u ervoor kiest ongehoorzaam aan Gods geboden te zijn. U bent een kind van God met grote kracht. U hebt het in u om, ongeacht uw omstandigheden, voor rechtschapenheid en geluk te kiezen.

 

     Deze wijsheid heb ik in 2002 leren begrijpen en ben sindsdien daar naar gaan leven en constateer al zeventien jaar een blijvende gelukzaligheid die mij bij een autonomie in de juiste eeuwige context heeft gebracht. Ik geeft u dus het advies deze leer te onderzoeken die in 'De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen' wordt onderwezen. En dit is mijn getuigenis in Jezus naam. Amen.  

 

(1. Mozes 4:3)