Zie toe barmhartig jegens uw broeders te zijn

 

    Als ik mezelf een wandeling in Amsterdam permitteer en tijdens het middaguur over de grachtengordel wandel en daar een mengeling van dagjestoeristen, handelaren en hier en daar een Amsterdams accent waarneem, ben ik blij dat ik met de trein kan reizen want op zelfgeïmproviseerde parkeerplaatsen zie ik auto's staan met een bon achter de ruitenwisser en vind ik dat ze blij moeten zijn niet met een wielklem opgescheept te zitten. In de jaren zeventig was dit een crisisbuurt met de nodige bordelen en werd er overal heroïne gedeald. Van de verkrotting, maar ook van het heilige 'alles kan, alles mag' is vrijwel niets meer over. 

 

    Alle bordeelpanden zijn door de gemeente Amsterdam opgekocht om er appartementen van te maken, waardoor die buurt een deel van een nette en bruisende grachtengordel werd, die uitgroeide tot een internationale trekpleister waar de huurprijzen onwezenlijke proporties aannemen. De gene die jaren geleden daar een appartement hebben kunnen kopen zijn nu slapend miljonair aan het worden en kunnen in hun vuistjes lachen, om deze spelingen van het lot vooral komisch op te vatten.

 

     Ondanks al die welvaart en goudzoekers ontstaat er een discussie die alles te maken heeft met een ongemakkelijke waarheid, dat al het geloof in onderwijs, gelijke kansen en de maakbaarheid van de samenleving ten spijt, er ook veel mensen zijn die helaas gebukt gaan onder allerlei talentloze effecten, ja, die zijn achter gebleven in een hoogtechnologische samenleving, omdat ze eenvoudigweg niet mee kunnen komen. In de laatste tien jaar is er een onoverbrugbare kloof ontstaan tussen hoog- en laagopgeleiden mensen. De hoogopgeleiden verdienen gemiddeld twee keer zoveel, leven zes/zeven jaar langer en dineren veel vaker buiten de deur waardoor het eigenlijk niet eens meer over opleiding gaat, maar over intelligentie, ja, een pijnlijk iets.

 

    We blijken dus niet allemaal zo gelijk te zijn als we dat zouden willen. De laagopgeleiden kunnen zich geen kunst veroorloven of door het eigen risico in de zorgverzekering niet alle doktersadviezen opvolgen. We zijn dus helemaal niet gelijk, en dat weten we wel, als het maar geen verheven gevoel wordt of een maatschappelijke scheidslijn. De vraag is hoe we die ongelijkheid kunnen accepteren én op een goede manier kunnen samenleven.

 

     Een ding is nu wel duidelijk geworden, we kunnen niet blijven doorgaan iedereen gelijke kansen te geven en daarna vinden dat jou positie op de sociale ladder jouw verdienste is. Onderwijs kan blijkbaar niet iedereen verheffen, want sommigen zijn eenvoudigweg niet intelligent genoeg, waardoor duidelijk wordt dat je met gelijke kansen zonder talent niet ver zult komen.

 

     Uw rechtvaardige beoordeling van anderen kan hen ten goede komen en, in sommige gevallen, u en uw gezin beschermen. Ga bij uw beoordeling zorgvuldig en barmhartig te werk. Probeer zoveel mogelijk de situatie te beoordelen in plaats van de mensen zelf. Onthoud u, zo mogelijk, van een oordeel totdat de feiten u bekend zijn. Sta altijd open voor de Heilige Geest, die u in uw beslissing kan leiden. Denk aan de raad die Alma destijds aan zijn zoon Corianton gaf: "Zie toe, barmhartig jegens uw broeders te zijn; handel rechtmatig, oordeel rechtvaardig, en doe voortdurend goed." (1) En dit is mijn getuigenis in naam van Jezus Christus. Amen.

 

(1. Zie Alma 41:14.)