De liefde van Jezus staat bij ons hoog in het vaandel

 

     Het blijkt dat de meest voorkomende reactie op verdriet van een ander is: "Als ik wat voor je kan doen, dan hoor ik het wel." En dan volgt vaak een lange stilte. 1 op de 4 mensen blijkt het contact, als je dodelijk ziek bent, te verbreken. En dan gaat het niet om die ene buurman van drie straten verderop, maar echt om vrienden met wie je lief en leed gedeeld hebt. Het is nauwelijks voorstelbaar dat zoveel mensen zo wreed kunnen zijn, maar het is niet altijd een kwestie van kwade opzet of van onwil. Vaak willen mensen zich gewoon niet opdringen. Of weten zich geen raad met de situatie. De boodschap is: stap over je terughoudendheid heen en ga eropaf.

 

     Waarom we zo terughoudend blijken te zijn om ons te mengen in andermans leven, is, omdat je denkt dat de ander daar niet op zit te wachten en dan spreken wij van respect voor de privacy van de ander. Er blijken tal van goede redenen te zijn om iedereen zoveel mogelijk zijn eigen problemen te laten oplossen. Volgens velen blijkt de aanblik van hulpbehoevende mensen altijd bijzonder ongemakkelijk te zijn en wel voor beide partijen, want verdriet blijkt ook schaamte op te roepen want je wilt niet dat andere mensen zien dat je lijdt. Daarnaast blijken sterke individuen niet geholpen te willen worden, omdat zij hun eigen boontjes willen doppen.

 

     Medelijden krijgen is voor hen net zoiets als onbelangrijk en waardeloos gevonden te worden, terwijl de andere kant het zelfs egoïstisch kan noemen. Ze willen een ander wel helpen, maar zij voelen zichzelf ongemakkelijk bij de situatie, omdat zij de aanblik van de pijn van de ander niet kunnen verdragen. Of, nog erger: omdat er enkelingen zijn die, door iemand te helpen, zichzelf beter voelen en zich daarom meer moreel superieur voelen. Ja, de motieven van de hulp vaardigen zijn ook niet altijd even zuiver.

 

     Omdat ik toch wel een naar gevoel krijg bij deze  discussie ben ik blij dat ik het wereldse heb losgelaten en  geswitcht ben naar eeuwige denkbeelden. Ik dien nu, om anderen met behoeften te helpen. Christelijk hulpbetoon heeft zijn oorsprong in de oprechte liefde voor de Heiland en in de liefde en zorg voor behoeftigen die ook ik namens Hem hulp biedt. Liefde is meer dan een gevoel; als ik anderen liefheb, wil ik ze helpen.

 

     Van iedereen die lid is van 'De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen', wordt hulpvaardigheid verwacht, ongeacht inkomen, leeftijd of sociale status. Wij zullen nooit de mening toegedaan zijn dat alleen de armen en eenvoudigen een dienende functie hebben of dat alleen de rijken tot hulpbetoon verplicht zijn, want Jezus zag dat anders. Toen de moeder van twee van zijn discipelen Hem vroeg haar zoons een voorname plaats in zijn koninkrijk te geven, antwoordde Hij: "Maar wie onder u groot wil worden, zal uw dienaar zijn, en wie onder u de eerste wil zijn, zal uw slaaf zijn." (Matteüs 20:26-27.)

 

     We kunnen op veel manieren dienen. We kunnen anderen economisch, sociaal, lichamelijk en geestelijk helpen. We kunnen bijvoorbeeld voedsel of anderen goederen aan behoeftigen geven. We kunnen de behoeftigen helpen door een gulle vastengave af te dragen. We kunnen de tuin van een bejaarde verzorgen of voor een zieke zorgen. Dat kunnen wij allemaal doen zonder ons moreel superieur te voelen, want de liefde van Jezus staat bij ons hoog in het vaandel. En dit getuig ik in Jezus Christus naam. Amen.