De best opgevoede en meest ontwikkelde kinderen

 

     Als ik nu naar kinderen kijk dan sta ik versteld hoeveel aandacht zij nu krijgen. Dat was in mijn tijd wel anders. Ik kom uit een gezin van zeven kinderen en mijn vader had naast zijn eigen poeliersbedrijfje ook nog een baantje als boekenbezorger bij een Haagse boekhandel. Hij had dat nodig omdat hij niet zijn eigen sociale lasten kon verdienen en via dat baantje het hele gezin in het ziekenfonds was. Mijn moeder was de venter langs de deuren en ook ik ben, toen ik jong was en maar net kon fietsen, met haar mee geweest omdat ik anders alleen thuis had moeten blijven. 

 

     Nu hoor ik van moeders die de tijd hebben om met hun kinderen, vanaf één jaar oud, regelmatig naar een park te gaan om met hun kind ergens/nergens heen te gaan de grote wereld in, lopen zonder doel, zodat het kind zelf kan bepalen welke kant het op wil en na elke meter stilstaat bij elk eikeltje, kiezelsteentje, kastanje, blaadje van een boom, of struik, soms kort, soms lang en dat de moeder dan de ontdekking doet, hoe lastig het is om zonder doel te wandelen. Ik hoor dat dergelijke moeders proberen hun richting te bepalen, ergens heenlopen om vandaar weer terug te lopen, hoe zij proberen hun kind verder te laten lopen.

 

     Ik hoor dan dat dergelijke moeders geleerd hebben om minstens tien minuten naar vogels te kijken, om naar ze te zwaaien als zij door de lucht vliegen en met verbazing de vogels tellen die zich om hen heen bevinden. Vijf keer over dezelfde putdeksel lopen of over bestrating voor blinden omdat die anders onder je voeten voelt is geen uitzondering.

 

     Ze zien de windwijzers boven op een schoorsteen in de vorm van een haan of een paard, gaan met hun vingers langs een hek en luisteren naar de geluiden die zich rondom hen bevinden, zoals bijvoorbeeld de bezemwagen. En zo volgen zij hun kind en wachten net zo lang totdat het kind aandacht heeft voor wat anders.  

 

     In de cultuur die ik op mijn vijfenvijftigste heb aangenomen, geven ouders hun kinderen al vanaf de geboorte het beste en het goede voorbeeld. Man en vrouw laten in zowel woord als daad zien dat ze elkaar en hun kinderen liefhebben en respecteren. Ze vinden het belangrijk om altijd in gedachten te houden dat ieder gezinslid een geestkind van God is en behandelen hun kinderen met liefde en respect, terwijl zij zich niet van de wijs laten brengen, maar wel altijd vriendelijk blijven.

 

     Heiligen der laatste dagen ouders zien in dat kinderen soms verkeerde keuzes maken, zelfs als ze in de waarheid zijn onderwezen. Als dat gebeurt, zullen zij niet opgeven. Ze blijven hun kinderen onderwijzen, hun liefde uiten, het goede voorbeeld geven, en voor ze bidden en vasten.

 

     In het Boek van Mormon lezen we dat de gebeden van een vader er mede de reden van waren dat zijn opstandige zoon terugkeerde tot God. 'Alma de jonge' had zich van de leringen van zijn rechtschapen vader, Alma, afgekeerd. Hij probeerde de kerk te vernietigen. De vader bad in geloof voor zijn zoon. 'Alma de jonge' kreeg bezoek van een engel en bekeerde zich van zijn slechte manier van leven. Hij werd een groot leider van de kerk. (Zie Boek van Mormon, Mosiah 27:8-32.)    

 

      Heiligen der laatste dagen-ouders gaan met hun kinderen ook leuke dingen doen die voor hun ontwikkeling bevorderlijk zijn.  Deze cultuur heb ik gevonden in 'De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen', en zij blijken de best opgevoede en meest ontwikkelde kinderen in de maatschappij voort te brengen. En dit getuig ik in Jezus Christus naam. Amen.