Dit zijn dan de mooiste overdenkingen in mijn leven

 

     Soms is iemand alleen en wordt dat sneu gevonden. Dat komt omdat er weinig positieve kanten aan het alleen zijn zitten. 'Waarom komt hij niet bij zinnen?' vragen velen zich af en ze voegen eraan toe: 'Zijn gevangenis loopt helemaal alleen door deze wereld.' Wie geen zelfverkozen of zelfgenoegzame vogelvrije is, voelt zijn alleen zijn inderdaad als een vorm van eenzame opsluiting of als een falen of als een beproeving. Misschien vind hij zichzelf een beetje mislukt als er op vrijdagavond niemand is om mee af te spreken.

 

     In afwezigheid van sociale ruis wordt het rumoer in de eigen binnenwereld niet langer overstemd en word je soms geconfronteerd met zaken waar je liever niet aan denkt. De pijn van het verlies van een geliefde bijvoorbeeld, of het eenzame bestaan wat wij allemaal bij ons dragen - het fundamentele inzicht dat je als mens in feite altijd ten diepste van alles en iedereen afgescheiden en dus alleen bent, zijn dingen waar haast niemand graag bij stilstaat. 


     Toch zijn er mensen die het alleen zijn vrijwillig verkiezen boven sociale gezelligheid. Wie dat doet wordt al snel zielig, raar of egoïstisch genoemd. Ook ik heb tussen mijn echtscheidingen door, de eenzaamheid moeten opzoeken, niet omdat ik zielig was, maar omdat ik daarvoor koos. Al mijn echtscheidingen gingen op mijn verzoek. Die keuze werd vrijwel niet begrepen en leverde veel kritiek op.

 

     Een zo'n adres was de Newtonstraat te Den Haag. Er was bij mij in de buurt op de Beeklaan een chinees restaurantje en daar ging ik drie keer in de week eten. Ik deed dat omdat  daar wel meer alleenstaanden kwamen. Bij dit restaurantje mocht ik zo vaak komen eten als ik wilde en dat ik altijd alleen was, daar werd nooit moeilijk over gedaan.

 

     Mijn eenzaamheid had meerdere gezichten. Het was soms per definitie een gebrekkige ervaring, maar soms ook een ongekend gevoel van (geestelijke) ruimte, waardoor ik dichter bij mezelf, en me uiteindelijk ook dichter bij anderen bracht. Zo kwam ik daar eens toen het erg druk was en alle tafels bezet waren. Ik vroeg toen aan een alleenstaande dame of ik aan de andere kant van haar tafeltje mocht plaatsnemen en dat mocht en gezellig dat dat was, echt voor herhaling vatbaar.

 

      Maar hoewel de mens niets is, vooral wanneer eenzaamheid in het spel is, verbaas ik me erover dat de waarde van zielen groot is in de ogen van God. Hoewel ik naar de onmetelijke uitgestrektheid van het heelal kan kijken en kan overdenken dat ook ik de reden ben dat Hij het heelal heeft geschapen, ja, dat het zijn werk en heerlijkheid is om ook mij te verlossen en te verhogen, dan word ik helemaal warm van binnen. De onmetelijke uitgestrektheid van de eeuwigheid, de heerlijkheden en mysteriën van oneindige ruimte en tijd, zijn geschapen voor het welzijn van gewone mensen zoals u en ik. Mijn hemelse Vader heeft het heelal geschapen zodat ook ik mijn goddelijke potentieel als zijn Zoon mag bereiken.

 

     Vergeleken met God ben ik helemaal niets; toch ben ik alles in de ogen van God. Hoewel ik tegen de achtergrond van de eeuwige schepping niets lijk, heb ik een vonkje van eeuwig vuur in mijn boezem. Daarnaast heb ik de ondoorgrondelijke belofte van de verhoging - werelden zonder einde - binnen mijn bereik. En God heeft het grote verlangen om ook mij dat doel te helpen bereiken. Dit zijn dan de mooiste overdenkingen in mijn leven en dan is het heerlijk om alleen te zijn. (1) En dit getuig ik in Jezus naam. Amen.

 

(1. Laat u voorlichten door de priesterschapsdragers van 'De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen', in de volksmond ook wel de Mormonen genoemd.)