De mensen geloven de eeuwige waarheden niet

 

     Er zijn schrijvers die een prachtig boek hebben geschreven, maar dat het alleen uitgegeven kan worden wanneer het op last van een uitgeversfirma is bewerkt. Het is dan eigenlijk niet meer voor de volle honderd procent jou boek. Ik heb dat namelijk aan den lijve ondervonden, sterker zelfs, ze wilden mij daar niet eens bij helpen, dat moest ik zelf doen. Het moest namelijk aan bepaalde aspecten voldoen want dat zou namelijk de oplage verhogen.

 

     Ik denk dat ik de enige schrijver ben die niet over een onbegrensde vrijheid beschik om aan een boek te werken, want in mijn geval ontstaat er al een wereldse gedeprimeerdheid terwijl mijn boek nog niet is gepubliceerd. Zowel ik als de uitgever waren niet bereid alles te doen om het boek verkoopbaar te maken, ik was niet bereid het geestelijke aspect te minimaliseren terwijl de uitgever dat niet met het wereldse van plan was. Hierdoor waren het verschil tussen slagen en falen zo talrijk dat ze nauwelijks te overzien, laat staan te beheersen waren. Nu, achteraf, ben ik blij dat het zo gelopen is want ik hoef nooit meer te leven tussen hoop en vrees.

 

     Tijdens het schrijfproces geef ik ruim baan aan mijn nederige overtuiging dat het in mijn macht ligt een briljant boek te schrijven, maar werelds gezien daar niets voor over heb. De ontvangst van mijn boek ligt hoe dan ook buiten mijn macht, want de macht van de tegenstander is groter en dat geeft te denken. Er wordt alles aan gedaan om de vrijheid van meningsuiting en van godsdienst in te perken en daar wordt het label geld aangehangen. Toch ben ik daarover niet neerslachtig, want mijn levensgeluk is alleen maar afhankelijk van mijn geestelijke eeuwige waarheden die alleen maar door de tegenstander worden verdraaid.

 

     De wereldse mens wil handelen in harmonie met de natuur en ik heb nu eenmaal de impuls over eeuwige waarheden te schrijven, die een andere vorm van natuur met zich meebrengen. Mijn streven is menselijk; het gaat er bij mij alleen maar om op de juiste manier te streven en omdat dit een onverenigbaar streven is met het wereldse streven, kunnen wij in onze beleefdheid elkaar alleen maar tegenwerken. Ik moet het slechts doen met wat binnen mijn wereldse macht ligt, namelijk jarenlang met volledige toewijding aan een boek werken, ongeacht het resultaat. En het is geen mythe, het is echt waar dat het hier en nu, van mijn werkzame uren zijn eigen permanente geestelijke beloning vormt, terwijl de wereldse vreugde om een mooie recensie, een herdruk of een literaire prijs niet eens oplicht, laat staan uitdooft. Het is ook niet de vraag of ik werelds succes verdien of niet, want alleen het eeuwige succes is voor mij het belangrijkste.

 

      De mensen geloven de eeuwige waarheden niet. Hen zijn geleerd dat de hemelen gesloten zijn, en toen Joseph Smith verklaarde dat de Heer in onze tijd aan hem was verschenen, een tijd waarin het hemels licht het hardst nodig was, en men op zoek was naar het woord Gods zonder het in de juiste context te vinden, zoals door de profeten vanouds was voorspeld (zie Amos 8:11-12), werd Joseph Smith bespot. Zijn verklaring werd verworpen, en wie zijn vrienden hadden moeten zijn, keerden zich van hem af en zeiden zelfs dat het van de vijand kwam en nu ik om mij heen kijk is daar nog maar bar weinig aan veranderd, terwijl het een getuigenis van een jongen was die onervaren was. En dit is mijn getuigenis in naam van Jezus Christus. Amen.