We hebben er recht op om doortastend te zijn

 

    "Nee, blijven zitten, je mag niet van tafel, want je zusje is nog niet klaar met eten." Een zin in de opvoeding die steeds minder kans van slagen krijgt. Wie zit er niet aan tafel met zijn Smart of IPhone in zijn of haar hand. Menig ouder vraagt zich soms vertwijfeld af, waarom je nog moeite doet om het gezin samen aan tafel te krijgen. Sowieso hebben veel gezinsleden een volle agenda. De kans is dus groot dat je dochter bijvoorbeeld even snel alleen eet vanwege haar voetbaltraining om zes uur, terwijl je zoon dan net thuis komt van judo.


     Toch is er veel onderzoek waaruit blijkt dat samen eten veel gezondheidsvoordelen heeft voor kinderen. Allereerst eten kinderen en jongeren die minimaal twee keer in de week aanschuiven aan de gezinsdis gezonder en hebben ze vaker een goed gewicht. Verstoord eetgedrag, zoals extreem diëten, komt bij hen minder voor. De reden hiervoor ligt voor de hand. Door als ouder tijdens de maaltijd het goede voorbeeld te geven, leren kinderen meer over eten, vaste eetmomenten en verstandige voeding keuzes.


     Daarnaast leren kinderen door samen te eten diepgaander over zichzelf en anderen na te denken. Uit onderzoek blijkt namelijk dat we tijdens de avondmaaltijd elke vijf minuten wel een 'vandaag heb ik' verhaal vertellen. (1) , Een gezinslid vertelt dan wat vandaag op school of op het werk is voorgevallen. Door deze verhalen leren kinderen zich in te leven in hun familieleden en hun eigen emoties te verwoorden en te reguleren. Bovendien biedt de dagelijkse maaltijd een soort meetmoment voor ouders om te peilen hoe het met hun kinderen gaat.


     Deze voordelen werken lang door. Jongeren die van jongs af aan veel met het gezin eten, hebben meer zelf vertrouwen, zijn socialer, presteren beter op school, spijbelen minder, gebruiken minder vaak drugs en hebben minder last van angst en depressies. En dat door iets simpels als een gedeelde maaltijd. Het is het waard, als je voor de zoveelste keer beneden aan de trap staat te roepen om je kroost aan tafel te krijgen.

 

     Soms nuttigen, mijn huidige vrouw en ik, gezamenlijk met de leden van de kerk (2) na een activiteit een eenvoudige potluck bestaande uit meerdere verschillende soorten salades of broodjes en versnaperingen.

 

      Dan zijn er ook mensen waar ik graag even een praatje mee maak. Laatst hadden wij het over het zedelijk verval wat overal om ons heen grijpt, vooral onder jongeren en met de dag verergert. Dan blijkt hoeveel zorgen wij ons maken over de toename van pornografie, armoede, mishandeling, abortus, seksuele losbandigheid (zowel heteroseksueel als homoseksueel), geweld, wreedheid, steekpartijen, ruwheid en verleidingen, zaken die zelfs bij ons thuis via de mobiele telefoons van onze kinderen tot ons doordringen.

 

     Ik neem dergelijke informatie goed in mij op want dat zijn weer onderwerpen voor het schrijven van columns. Dan wordt tevens duidelijk dat wij welwillende mensen zijn die God liefhebben en de naam van Christus op zich genomen hebben, waardoor het voor ons mogelijk is om samen op te komen voor de zaak van Christus en pal te staan tegen zonde. We hebben recht om doortastend te zijn en geloof te tonen, want 'als God vóór ons is, wie zal dan tegen ons zijn?' (2) En ik heb weer werk gedaan waar iedereen zich aan op kan trekken.(3) En dit getuig ik in Jezus naam. Amen.  

 

(1. Ontdekt door hoogleraar psychologie Robyn Fivush van de Emory University in Atlanta.)  

 

(2. Zie Romeinen 8:31.)

 

(3. Laat u voorlichten door de priesterschapsdragers van 'De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der  Laatste Dagen', in de volksmond ook wel de Mormonen genoemd.)