Een liefdevolle band met God en onder elkaar krijgen

 

     Ik ben opgegroeid in een groot gezin met een dominante vader en een moeder die alles toedekte met de mantel der liefde. Vaders wil was wet en wat ik voelde of wat ik dacht, deed er bij hem niet toe. Hierdoor heb ik in mijn latere leven vervelende situaties meegemaakt, zoals een arbeidsconflict, drie echtscheidingen, een dusdanige familieruzie dat ik mij genoodzaakt voelde, de grote impact die het op mij had, door de kantonrechter te laten beoordelen.

 

      Hieruit concludeer ik dat ik geen last heb gehad van een gebrek aan zelfvertrouwen en ook geen gebrek aan eigen waarde of negatieve gevoelens over mezelf, zoals onzekerheid faalangst of overdreven perfectionisme.

 

     Volgens mij ben ik nog nooit (helemaal) de weg kwijt geweest want ik heb heel wat aangelegenheden door een rechtbank laten beoordelen en in ruim tachtig procent van de gevallen koos de rechtbank mijn kant van het verhaal, waarmee ik zeggen wil dat ik goed op de hoogte was over het reilen en zeilen in de Nederlandse samenleving.

 

     Toch denken velen dat ik nu wel de weg volledig kwijt ben, dat ik een beeld van mezelf heb aangenomen die niet blijkt te kloppen. Maar het bijzondere is dat mijn omgeving er mede aan bijgedragen heeft dat dit zelfbeeld ontstaan is. Ik ben namelijk altijd gericht geweest op mijn zelfcontrole en mijn beheersbaarheid, want ik bracht structuur aan mijn werk en ik was daar accuraat, nauwkeurig en precies in. En zo ben ik nog steeds, daar is niets aan veranderd. Ik wil alleen niet meer met wereldse aangelegenheden lastig gevallen worden want ik ben geswitcht naar het eeuwige denken en dat heeft ervoor gezorgd dat ik in deze jachtige wereld nooit meer tijd tekort kom.

 

    Als ik nu achterom kijk dan kwam ik door mijn zelfverzekerdheid nogal hoogmoedig over en dat heeft een breuk tussen mij en de bron van alle liefde, mijn hemelse Vader, veroorzaakt. Alleen het zoenoffer van de Heiland kan mij van mijn zonden reinigen en die kloof dichten.

 

     Nu wil ik door de armen van de liefde en leiding van mijn hemelse Vader worden omringd. Daarom zet ik nu zijn wil op de eerste plaats en smeek ik, met een gebroken hart, dat Christus mijn voormalige bierglas geestelijk gezien met stromen reinigend water zal vullen. Eerst kwam het druppelsgewijs, maar door mijn zoeken, vragen en gehoorzamen, ben ik in een overvloed gekomen. Dat levende water vult mijn glas en als ik tot de rand met zijn liefde ben vervuld, kan ik het glas van mijn ziel uitgieten en de inhoud delen met anderen die dorsten naar genezing, hoop en samenhorigheid. Nu mijn glas rein is geworden, zijn mijn aardse relaties min of meer op de achtergrond  geraakt en heb ik daar heilige relaties voor teruggekregen.

 

      Door mijn hemelse Vader te naderen, ben ik, 'door in de Schriften te lezen, profetische raad op te volgen en ernaar te streven om meer volgens zijn wil te handelen', eeuwige waarheden te weten gekomen. Omdat dit haaks staat op mijn reilen en zeilen in de Nederlandse samenleving, denken mijn wereldse relaties, die ik toen heb afgestoten, dat ik volledig de weg ben kwijt geraakt.

 

     Ik echter begrijp en besef dat Christus de macht heeft om mij een liefdevolle band met de Vader en met elkaar te laten smeden en door de macht van de Heilige Geest verschaft Hij mij het nodige inzicht in mijn nieuwe relaties. Ik ben nu echt gelukkig in de juiste context. En dit is mijn getuigenis in naam van Jezus Christus. Amen.