Over een voltooid leven valt met ons niet meer te praten

 

     Ik denk dat er geen voltooit leven bestaat, want eeuwig gezien zijn wij hier slechts tijdelijk op aarde. Wij zijn allemaal eeuwige wezens en wij dragen een eeuwig goddelijk potentieel met ons mee, waardoor ons leven nooit voltooid kan zijn. In ons sterfelijke leven worden wij op de proef gesteld, ieder op zijn eigen levenssituatie en iedereen heeft of krijgt zijn eigen moeilijkheidsgraad in het leven.

 

     Er is een stroming die vindt dat het doel van alle organismen voortplanting is, met als reden om de soort in stand te houden. De mens blijkt daar geen uitzondering in te zijn. Het leven is voltooid als zij kinderen hebben voortgebracht en het goed met hen gaat zodat die kinderen zich ook weer kunnen voortplanten. Deze stroming raakt gevoelige snaren als zij verkondigen dat zij geen kinderen hebben voortgebracht, want dat kan gezien worden als "geen voltooid leven hebben". Hun ervaring is, dat dit het onderwerp is dat bij veel mensen aan het eind van hun leven speelt.

 

     Anderen vinden dat men naast het fysieke lichaam ook nog hersenen heeft. Daardoor ontwikkelt ieder mens een ego en daarbij is wel of niet geslaagd zijn in het leven een thema dat bij veel mensen blijkt te spelen, alsof zij prat gaan op de voetprint die zij achterlaten. Geslaagd zijn, geld hebben en gelukkig zijn, zijn ervaringen die vaak aan elkaar gerelateerd zijn, terwijl voor iedereen daar andere criteria voor gelden, maar kan wel een voltooidheid in zich dragen.

 

     Ik ben eens getuige geweest van een levensbeëindiging. De man (1) was door de medici totaal opgegeven en verkeerde in een uitzichtloze situatie. Door de kanker leed hij aan uitdrogingsverschijnselen en ging gebukt onder ondragelijk lijden. Volgens de lijkschouwer had hij hooguit nog drie dagen te leven gehad, waardoor de levensbeëindiging, die door de huisarts was uitgevoerd, niet als moord werd gezien. Ik sta nu nog steeds volledig achter deze euthanasie. Hier werd een man uit zijn uitzichtloos lijden verlost.

 

     Het begrip 'voltooid leven' is gerelateerd aan het feit dat we steeds ouder worden. Ik ben van mening dat er tegenwoordig te gemakkelijk wordt gesproken over het recht op een levenseinde en recht op middelen die te gemakkelijk te verkrijgen zijn. Volgens mij steekt er achter een doodswens - onder het mom van een voltooid leven - geestelijke pijn. 

 

     Toen ik bijvoorbeeld van de kinderunit rechtspraak vernam dat ik met mijn twee zonen geen contact mocht onderhouden en dat zij op twaalf en veertienjarige leeftijd de naam van hun stiefvader mochten aannemen, toen was ik klaar voor een spuitje, want het leven had geen zin meer.   

     Ik had een ander levensinzicht nodig en die heb ik van Jezus gekregen. (2) Ik ben op mijn vijfenvijftigste, onder invloed van twee jongvolwassen zendelingen, in contact gebracht met eeuwige herstelde waarheden. (3) Ik heb toen het wereldse denken losgelaten en ben in principe door Jezus van mijn doodswens gered. Nu denk ik al achttien jaar eeuwig en ik weet dat eens in de eeuwigheid alles bekend zal worden.

 

     Ik heb nu een eeuwige levenszin, omdat ik geniet van een eeuwigdurend huwelijk, waardoor wij saampies eens zoals God kunnen worden en hoe ouder wij worden des te mooier wordt ons toekomstperspectief. (4) Wij willen niet met mensen in aanraking komen die over een voltooid leven praten, want wij hebben een eeuwige levensvreugde die zijn weerga niet kent. Wij zijn echt gelukkig maar nu in de juiste context en dit getuigen wij in Jezus naam. Amen.    

 

(1. De schoonvader uit mijn tweede huwelijk.)

 

(2. www.jezusismijnredder.nl.)

 

(3. Elders van 'De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen', in de volksmond ook wel Mormonen genoemd.)

 

(4. Laat u voorlichten door de priesterschapsdragers van genoemde kerk in 3.)