Een cultuur die helemaal draait op eeuwige waarheden

 

     God is overal. Hij waakt over iedereen. Als je een goed contact met Hem hebt kan je ook met Hem communiceren. Hij kan zomaar ineens, zonder dat je Hem in je gedachten hebt, van Zich laten horen. Atheïsten zullen zeggen: "Daar heb je hem weer. Die kan alleen maar uitkramen wat nog nooit bewezen is." Ik daarentegen durf zelfs te zeggen, dat zelfs wanneer je nog nooit in een kerk bent geweest, kan het je zomaar overkomen. Ik lees namelijk in de psychologie magazine van maart 2020 over een zestienjarige Rick Hanson die is gaan snorkelen in de Grote Oceaan.

 

     Na zo lang mogelijk onder water te zijn geweest, wil hij  naar de oppervlakte zwemmen, maar hij raakt verstrikt in het zeewier. In paniek probeert hij zich los te worstelen. Net als hij denkt: dit is het einde, voelt hij diep vanbinnen de woorden 'rustig blijven' opborrelen. Hij ontspant zich en  bevrijdt zichzelf en komt op tijd boven. Waar de woorden vandaan kwamen, weet hij nog altijd niet. 

  

     Tot aan mijn vijfenvijftigste levensjaar heb ik het moeilijk gehad om de rust in mezelf te bewaren. Sommige situaties maakten mij bang, boos/kwaad of wanhopig en werden een probleem toen dergelijke reacties mijn leven gingen beheersen, chronisch werden of op een andere manier mijn welzijn, huwelijk of werk gingen beïnvloedden.

 

     Als het heel erg was, ging het gepaard met emotionele geestelijke pijn en met angstige, agressieve en frustrerende gevoelens. Oké, in het begin herstelde dat weer en gleed mijn stress geleidelijk weer op de achtergrond en laadde mijn energie zich weer op en kwam er weer rust in mezelf, maar meestal was dit voor korte duur want ik herstelde wel, maar niet volledig. En zo werd het steeds erger.

 

     Het lag aan het feit dat mijn huwelijkswensen niet strookte met de hare. Het meest frustrerende was dat onze huwelijkswensen wél op een lijn hadden gelegen maar door haar, zonder enige aanleiding, werden veranderd, alsof de pop waarmee zij speelde opeens niet meer in trek was. 

 

     Na drie echtscheidingen kwam de ommezwaai. Dat was ook logies want driemaal is scheepsrecht. Op het zelfde idee nogmaals een dergelijk avontuur aangaan, zou hardleersheid betekenen. De ommezwaai zat 'm in het feit dat de wereldse denkmethode geen optie meer was.

 

     Ik kwam in contact met een cultuur (1) die draait op eeuwige waarheden die in de loop der tijd verloren waren gegaan. Jezus, die aan de boezem van zijn Vader vertoefde, een persoon van vlees en bloed, nam de gedaante van een mens aan, of beter gezegd, de mens werd geschapen naar zijn beeld en gelijkenis, Hij is ook het volstrekte evenbeeld van zijn Vader en bezit alle volheid die de Vader bezit, of beter gezegd, deelt dezelfde volheid met de Vader.

 

     God is de enige almachtige Leider en het enige onafhankelijke Wezen dat over alle volheid en volmaaktheid beschikt. Een benadering dus die ik nog nergens zo geformuleerd ben tegengekomen, waar ik mij volledig bij neerleg, waar ik het volledig mee eens ben. Het lijkt net alsof ik na een lange reis eindelijk ben thuisgekomen.

 

     Met mij is het nu helemaal goed gekomen met een lieveling waarmee ik een eeuwigdurend huwelijk heb mogen sluiten. Wij zitten nu samen in de race om ééns in de eeuwigheid zoals God te mogen worden (2) en genieten samen al van het geluk dat dán op ons ligt te wachten. Ja, op een beter toekomstperspectief hadden wij niet durven hopen. En dit getuigen wij in Jezus Christus naam. Amen. 

 

(1. 'De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen', in de volksmond ook wel de Mormonen genoemd.) 

 

(2. Laat u voorlichten door de priesterschapsdragers van genoemde kerk in 1.)