Het Zion op aarde met het Zion van boven verenigen

 

    Het aantal mensen die onze ondergang voorspellen is groeiende. De huidige cultuurpessimisten zijn daar echt concreet in. Ze wijzen op urgente problemen en gevaren zoals de ontbinding van de democratie, de teruggang van de gematigde partijen, de crisis van de euro, het succes van het populisme, de vergroving van de omgangsvormen, de werking van sociale media en de opmars van het individualisme. Anderen vinden dat wij daar wel van kunnen leren, maar dat de ondergang nog niet komt.    

 

     Zij vinden dat wij de analyses van de doemdenkers en de problemen die ze constateren serieus moeten nemen, zonder mee te gaan in hun neiging die op te blazen tot onbeheersbare proporties. Daardoor lijkt het net of er niets aan te doen is en de ondergang werkelijk voor de deur staat. Dat slaat niet alleen lam, maar wakkert ook de onvrede aan, terwijl daar volgens hen nauwelijks reden voor is.

 

     Hoewel zij de problemen van de doemdenkers reëel vinden, zijn ze te beheersen en lang niet zo erg als in de jaren dertig. Daarom hebben we volgens hen meer aan gematigde en pragmatische krachten die naar oplossingen zoeken. Ze nemen de financiële crisis van 2008 als voorbeeld. Doemdenkers voorspelden in die tijd dat het nooit meer goed zou komen. Maar toen de nood het hoogst was, is er internationale samenwerking op gang gekomen. Er zijn op Europees niveau nieuwe regels voor banken opgesteld. Voor Griekenland is een reddingsplan gemaakt en er is een fonds opgericht voor noodlijdende Europese landen. Volgens hen hebben al die maatregelen ervoor gezorgd dat we uit de crisis zijn gekomen. Ze willen heus niet zeggen dat alles nu goed is, maar het is aantoonbaar dat we de problemen hebben weten te beheersen.

 

     Ikzelf denk dat wij de wereldse ondergang niet eens van te voren kunnen zien aankomen. In ons streven om Zion ijverig op te bouwen, inclusief onze bijdrage aan het vergaderen van de uitverkorenen van de Heer en het verlossen van de doden, moeten we onthouden dat dit het werk van de Heer is, en dat Hij het uitvoert. Hij is de Heer van de wijngaard, en wij zijn Zijn dienstknechten.

 

     Hij vraagt ons om voor 'de laatste maal' uit alle macht in de wijngaard te werken, en Hij werkt zij aan zij met  ons. Maar misschien zouden we moeten zeggen dat Hij ons toestaat om aan zijn zijde te werken. Zoals Paulus heeft gezegd: 'Ik heb geplant, Apollos heeft begoten, maar God heeft laten groeien.' (1) Hij is het die zijn werk te zijner tijd bespoedigt.(2) Met behulp van onze onvolmaakte bijdragen, onze 'kleine middelen', brengt de Heer grote dingen teweeg. (3)  

 

     Deze grote, laatste bedeling werkt gestaag naar een climax toe: het Zion op aarde, dat bij de heerlijke weder komst van de Heiland met het Zion van boven verenigd wordt. De Kerk van Jezus Christus heeft de opdracht om de wereld voor te bereiden op die dag, en doet dat ook. (4) En laten wij de opstanding van Jezus Christus vieren, en alles wat dit beduidt: zijn terugkeer en duizendjarige vredige heerschappij , een rechtvaardig oordeel en volmaakte gerechtigheid voor iedereen, de onsterfelijkheid van iedereen die op deze aarde heeft geleefd, en de belofte van het eeuwig leven. (5)

 

    De opstanding van Christus is de geruststelling dat alles in orde  gemaakt wordt. Laten we Zion opbouwen om die dag te bespoedigen en tevens met elkaar gelukkig worden in de juiste context. (6) En dit getuig ik in Jezus naam. Amen.

 

 

(1. Zie 1 Korintiërs 3:6.) 

 

(2. Zie L&V 88:73.)

 

(3. Zie 1 Nephi 16:29.)

 

(4. Maar niemand slaat er acht op.)

 

(5. Deze belofte geld alleen voor hen die zich aan al de geboden en verordeningen heeft gehouden.)

 

(6. Laat u voorlichten door de priesterschapsdragers van 'De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen', in de volksmond ook wel de Mormonen genoemd.)