Als je echt je draai wilt vinden dan moet je bij Hen zijn

 

     Ik lees in de filosofiemagazine van april 2020  dat tien- tot honderdduizenden burgers dagelijks kijken naar wat ze doen, welke kleren ze dragen of welke muziek ze luisteren. Daarom worden ze influencers genoemd en hebben bedrijven geld over voor een foto of video van hen met hun product op Instagram, YouTube of een ander medium.


     Ondanks hun cijfermatige populariteit hebben ze volgens het magazine bepaald geen goed imago. Ze zijn irritant en verwaand, types die hun meestal nog prille bestaan wijden aan hun Instagram account of vlog kanaal, en dus aan hun eigen spiegelbeeld. Meisjes die onder de make-up zitten, selfie koninginnen die leven bij de gratie van hun beheersing van de duck face en het perfecte hashtag jargon, jongens die boven alles gemaaktheid uitstralen.

 

     "Influencers vormen een wonderlijke subcultuur," zegt filosoof en journalist Doortje Smithuijsen (1992). "Ze worden meer gehaat dan geliefd. En niemand kan goed uitleggen waarom. Ik dacht: laat ik dat eens onderzoeken. Ik zat zelf ook vol vooroordelen. Ik dacht aanvankelijk dat de influencers die ik zou volgen ver van mij af zouden staan. Dat ze fundamenteel andere mensen zouden zijn dan ik.

 

     Inmiddels denk ik daar heel anders over. Influencers zijn, net als ik, kinderen van deze tijd. Wat zij doen is wat wij doen. Bijna iedereen is bezig om zichzelf te optimaliseren. We streven naar doelen in ons werk, die we online delen om bevestiging te krijgen. Denk alleen al aan een platform als LinkedIn, waar mensen hun cv en prestaties delen - waarom is dat zo populair? We zijn allemaal gefixeerd op de scores en cijfers op onze schermpjes. En bekijken we niet allemaal bizar vaak ons eigen profiel en website?"

 

     Ik heb ook een website maar die heb ik omdat ik een boodschap heb uit te dragen. Oké, ik zet daar ook foto's op van mezelf maar dat doe ik zodat iedereen kan zien wie er achter het verhaal schuil gaat. Ik kan niet naar bedrijven om geld te vangen betreffende een foto of video van mij met hun product op Instagram, YouTube of een ander medium, want alles wat ik draag komt van de kringloopwinkel.

 

     Ik ben achttienjaar geleden voor het laatst geswitcht (1) maar dit keer naar een cultuur (2) die niet werelds denkt maar eeuwig. Ik heb namelijk in deze wereld nooit mijn draai kunnen vinden en als ik zo om mij heen kijk dan ben ik zeker niet de enige. Het feit dat de NS niet meer bekend maakt dat een stagnatie in de dienstregeling is veroorzaakt door een aanrijding met een persoon spreekt boekdelen.

 

     Ik heb mijn draai gevonden in twee Personen, die grote, onvergelijkbare, leidende en allerhoogste macht over alle dingen vertegenwoordigen, door wie alle dingen gemaakt zijn, zichtbaar of onzichtbaar, in de hemel of op aarde, onder de aarde, in heel het immense heelal.

 

     Het zijn de Vader en de Zoon. Beiden zijn Personen van glorie en macht, die alle volmaaktheid en alle volheid bezitten. De Zoon nam de gedaante van mensen aan, of beter gezegd, de mens werd geschapen naar zijn  gelijkenis. Ik heb in die cultuur geleerd om contact met hen te zoeken, of beter gezegd met de Heilige Geest die de derde Persoon in de Godheid is. Als je echt je draai wilt vinden dan moet je bij Hen zijn. Daar valt echt het hele jargon van instagram of YouTube bij in het niets. Ik ben nu echt heel gelukkig, maar dit keer in de juiste context en ik leef op mijn oude dag naar een toekomstperspectief toe die zijn weerga niet kent. (3) En dit getuig ik in Jezus Christus naam. Amen.

 

(1. Ik ben geboren in een Rooms-katholiek gezin. Daarna heb ik mijn 'weet ik niet' gezocht in de Nederlandse rechtsstaat, in het Hindoeïsme, in de reïncarnatie filosofie, in het kapitalisme, in het liberalisme, in de Islam en bij de Jehova's Getuigen.) 

 

(2. 'De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen', in de volksmond ook wel de Mormonen genoemd.)

 

(3. Laat u voorlichten door de priesterschapsdragers van genoemde kerk in 2.)