Ik ben een reddingslijn voor anderen geworden

 

     Behalve goed nadenken en zo inzien wat bij mij past en weten wat er van mij verwacht wordt, is het bij mij ook een kwestie van hard werken en mij niet hechten aan aardse zaken. Ik neem dus voor mijn lichamelijke behoeften alleen het strikt noodzakelijke, zoals voedsel, kleding en behuizing. Daarnaast  schrap ik alles wat gericht is op uiterlijk vertoon of luxe. Toch heb ik een kast vol kleding, twee fietsen, een computer en een IPhone, maar dit alles is wel uit de kringloopwinkel. 
 

    Bij mij moet mijn geest het meeste werk op zich nemen en gelukkig hoef ik niet van het meest negatieve scenario uit te gaan. Ik hoef mij niet voor te bereiden op het afscheid van mijn dierbaren, want ik leef met de dag en als ik mijn vrouw kus dan kus ik de eeuwigheid en geen sterveling. 

 

     En wat een eventuele tegenspoed betreft die mij werkelijk overvalt, dan heb ik altijd nog mijn voedselvoorraad en mijn zegeningen die ik zomaar voor de helft zou kunnen missen. Oké, ik moet dan wel uiteraard onderscheid maken tussen de werkelijke situatie en de gevoelens die ik erbij heb, maar cruciaal is het niet. In het ergste geval kan mijn vrouw overlijden maar dan hoef ik nog niet te denken dat ik haar kwijt ben, of dat ik haar terug moest geven, want de realiteit is dat de Vader van haar geest haar naar huis heeft geroepen en dat ik na een tijdje, wanneer het mijn beurt is om naar de geestenwereld te gaan, haar weer gelukkig in mijn armen kan sluiten.

 

     Ik ben namelijk op mijn vijfenvijftigste geswitcht van werelds denken naar eeuwig denken. Dat was in 2002. Ik heb intussen geleerd dat rechtschapen niet betekent dat ik  volmaakt ben of nooit fouten maak, maar eerlijk ben in mijn streven. Het betekent een innerlijke band met God koesteren, mij van mijn zonden en fouten bekeren en anderen graag helpen ook tot Hem te komen.

 

     Nu ik mij bekeerd heb en het gevoel heb gekregen dat ik eindelijk thuis ben gekomen, is de loop van de geschiede­nis drastisch veranderd. Ik ben, na drie echtscheidingen, nu inmiddels ruim twaalf jaar eeuwig gehuwd met een 'heilige der laatste dagen'. Ik heb geleerd helder te verwoorden wat ik van iets vind en waarom.

 

     Zo zat ik eens in de sprinter van Almere Centrum naar Utrecht centraal en hoorde een man het christendom belachelijk maken. Ik mengde mij toen zeer nederig in het gesprek en vertelde de mensen dat Jezus radicaal was voor zijn tijd omdat Hij iedereen gelijkwaardig achtte. Hij sprak tegen prostituees, hij at met belastinginners, sloot vriendschap met vrouwen en kinderen die geen invloed hadden en vertelde het verhaal van de goede Samaritaan. Dat betekent dat ware christenen hun best doen om de meest liefdevolle mensen ter wereld te zijn.

 

     Ik gebruik nu mijn stem en mijn vermogen om wat ik voel onder woorden te brengen en dat doe ik op deze website, op plazilla.com en via Facebook. Ik hoop dat ik daarmee mensen aan het denken zet want ik vertel ze wat ik geloof, hoe dat aanvoelt, waarom ik niet meer twijfel, dat ik mij uit mijn wereldse leventje gered voel en wat Jezus voor mij betekent. De apostel Petrus heeft gezegd: "Wees niet bevreesd, maar heilig God, de Heere, in uw hart, en wees altijd bereid tot verant­woording aan ieder die u rekenschap vraagt van de hoop die in u is." (1 Petrus 3:14-15.)

 

     Nu ik mijn verbonden naleef ben ik misschien wel anders dan anderen onder de Nederlanders, maar ik krijg wel toegang tot inspiratie, zodat ik andere oplossingen, benaderingen of toepassingen bedenk. Oké, ik pas niet meer bij de wereld, maar kan wel op een positieve manier, een reddingslijn vormen voor anderen die het moeilijk hebben. En dit getuig ik in Jezus Christus naam. Amen.