Nu hebben wij aan een sobere levensstijl genoeg

 

     Ik sprak laatst iemand die vroeg of ik op het sociaal minimum zou willen leven om de rest van mijn geld aan werklozen te kunnen geven, om uit solidariteit met mensen die honger hebben mezelf op rantsoen te zetten, ja, hoe het is om begaan te zijn met het lot van de laagste sociale klasse? 

 

     Volgens het Sociaal Cultureel Planbureau (SCP) is de onderste klasse vaak laagopgeleid, heeft een laag inkomen (vaak uit AOW of uitkering) en een huurhuis. De mensen in deze groep zijn ontevreden. Maar liefst 44 procent zegt niemand te hebben om persoonlijke zaken mee te bespreken. Een groot deel is alleenstaand.

 

     Niet alleen zijzelf maar ook hun ouders waren/zijn niet of nauwelijks opgeleid. In deze groep is de kans op overgewicht het grootst en voelen mensen zichzelf ongelukkiger en minder aantrekkelijk dan in andere groepen. Als zij stemmen, wat minder dan gemiddeld gedaan wordt in deze groep, stemmen zij op de PVV of SP. De groep bestaat voor 60 procent uit vrouwen en voor 40 procent uit mannen.

 

     Uit mijn zendingsdrang komt naar voren dat dergelijke mensen helemaal los kunnen raken van de wereld. Ik ben zelf een van de voorbeelden. Ik moet het doen met een pensioentje van € 50,- per maand waaruit klip en klaar blijkt dat ik geen vetpot heb om van te leven. Ik zie hoe mijn tijdgenoten zich verbinden aan dingen die Wereldsgezien er niet echt voor hen zijn, zoiets als status of aan geld. In plaats daarvan heb ik mij geworteld in een cultuur gebonden gemeenschap, van waaruit ik betekenisvol kan werken en samenleven.

 

     Niet dat ik daar financieel in opschiet, want ik sta vrijwillig 10% van mijn inkomen af aan de kerk, maar dat brengt wel zegeningen met zich mee, waardoor het zeker de moeite waard is. Ik heb hierdoor zowel geestelijk als lichamelijk een veel evenwichtiger leven door gekregen.

 

     Die evenwicht ontstaat ook omdat ik mijn verbonden met God begrijp en dat ik ze eer. Omdat ik ze volledig nakom en weet dat zij voor mijn eeuwige toekomstperspectief nodig zijn wordt ik al heel gelukkig, want de zegeningen die daaruit voortvloeien zijn weergaloos.  

 

     Zo heb ik het bijvoorbeeld over het verbond van mijn doop, het verbond van het priesterschap, en het verbond van het eeuwige huwelijk, wat ik met de liefste 'heiligen der laatste dagen' vrouw heb mogen sluiten.

 

     Naar kerkelijke begrippen zijn onze verordeningen een heilige, formele handeling die met het gezag van het priesterschap worden verricht. Sommige verordeningen zijn van wezenlijk belang voor onze eeuwige verhoging. Met elk van die 'heilsverordeningen' gaan we plechtige verbonden met God aan. Een verbond is een wederzijdse belofte waarvan God de voorwaarden vaststelt. Als we een verbond met God aangaan, beloven we ons aan die voorwaarden te houden. In ruil daarvoor belooft Hij ons bepaalde zegeningen.

 

      Door de verzoening van Christus en door het ontvangen van deze heilsverordeningen, kunnen wij, als we ernaar streven om ons aan de bijbehorende verbonden te houden, de grootste zegen ontvangen die God ons kan geven, namelijk het eeuwige leven in zijn tegenwoordigheid. (1)

 

     Nu hebben wij aan een sobere levensstijl genoeg en zijn de wereld waarin wij leven geen dank verschuldigd, want wij participeren alleen maar op onze rechten die wij tevens als onze zegeningen beschouwen die wij van God hebben gekregen. (2) En dit getuigen wij in Jezus Christus naam. Amen.

    

 

(1. Zie Leer en verbonden 14:7.)

 

(2. Laat u voorlichten door de priesterschapsdragers van 'De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen', in de volksmond ook wel de Mormonen genoemd.)