De kerk leert dat we alles van God hebben gekregen

 

     In principe zal iedereen zeggen dat je nooit te oud bent voor een carrièreswitch maar in de praktijk blijkt dat toch anders te liggen, vooral voor hen die niet meer zo piepjong zijn. Ik doel hier op de leeftijd van veertig jaar en ouder. Je persoonlijke situatie kan namelijk bestaan uit een stevige hypotheek en/of kinderen die nog willen studeren. In dergelijke gevallen ben je sterk afhankelijk van een vast inkomen en zal je in de avonduren of weekenden aan de bak moeten om een nieuwe opleiding te volgen. Hoe hoog leg jij de lat op je veertigste om van onder af aan opnieuw te beginnen om dan zonder werkervaring aan het solliciteren te slaan.

 

     Daarnaast zul je, je moeten afvragen welke rol je werk in moet nemen en wat je ervan mag verwachten. Als je snel verveeld raakt, kan dat betekenen dat je meer afwisseling in je werk nodig hebt, terwijl je misschien aan de andere kant dat in je vrije tijd kan zoeken.

 

     Gedegen zelfonderzoek is dus aanbevelingswaardig. Wat zijn je unieke talenten en vaardigheden? Is er op dit moment vraag naar een beroep dat je ambieert? Als ik alles zo in mezelf de revue laat passeren dan lijkt het mij raadzaam om ook maar een loopbaanadviseur te raadplegen want niet iedere raad van een wereldse vriend of vriendin stelt je in staat om dit allemaal op eigen houtje te doen.

 

     Wat ik mis in deze gedachtegang is een levenspartner. Eigenlijk is dit alleen, met opgroeiende kinderen, in de hoogste staat van waarschijnlijkheid niet haalbaar of veel te risicovol. Met een levenspartner, die voor een eventueel tweede inkomen kan zorgen, zodat jij als man tijdens je studie de zorg voor het huishouden en de kinderen op je kan nemen, is misschien een mogelijkheid die naar een hoger slagingspercentage leidt.

 

     Wat ben ik blij dat ik jaren geleden de leringen van 'De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen' heb aangenomen en een aantal jaren later in het eeuwige huwelijk kon treden met een lieveling die meer verantwoordelijkheidsgevoel in haar lichaam heeft zitten dan de gemiddelde Nederlander. Het echtscheidingspercentage ligt in deze cultuur beduidend lager dan het hedendaagse Nederlandse gemiddelde. Ik durf haast te voorspellen dat in dit geval het slagingspercentage op negentig procent komt te liggen, want er is ook nog hulp te verwachten van je mede geloofsgenoten.

 

     Jezus Christus heeft gezegd: "Niemand heeft grotere liefde, dan dat hij zijn leven inzet voor zijn vrienden." (Zie Johannes 15:13.) Dat betekent niet dat we hoeven te sterven om te laten zien dat we van onze vrienden houden. Elke keer als we de behoefte van iemand anders op de eerste plaats zetten, zetten we ons leven in.

 

     We zetten ons leven in door dienstbetoon. Leden van de kerk hebben veel mogelijkheden om te dienen. We kunnen iets aardigs voor onze buren doen, deelnemen aan dienst verleningsprojecten in de gemeenschap, waar ook jij onder kan vallen als je met de zelfde instellingen daar deel vanuit maakt.

 

     Als we aan dergelijke grote en kleine activiteiten deelnemen, voelen we ons gelukkig omdat we een band met onze broeders en zusters scheppen. Dan worden we eraan herinnerd dat God ons vaak in staat stelt om de gebeden van anderen te beantwoorden.

 

     De kerk leert dat we alles van God hebben gekregen. Daarom moeten we bereid zijn om alles te delen, ook onze tijd en talenten. En dit getuig ik in de heilige naam van Jezus Christus. Amen.