Mijn zachtmoedigheid maakt mij ook gelukkiger

 

    Er zijn mensen die zeggen te weten dat de waarheid niet bestaat. Ze kunnen alleen maar de waarheid benaderen. Hun mening is niet alleen gebaseerd op argumenten, want hun meningsvorming zien zij als een complex proces. Het gaat bij hen om intuïtie, gevoel, of dat van hun vrouw, om het weer, ja, noem maar op. Ze zien iemand op televisie met een sympathiek hoofd die goed formuleert, waardoor zij snel geneigd zijn die mening over te nemen.

 

    Het schrijven van een column is voor mij geen zoektocht meer naar mijn mening. Als ik begin met schrijven weet ik al waar ik zal eindigen. Ik hoor nooit iets over mijn columns. Toch geven de statistieken aan hoeveel bezoekers er zijn geweest en geheel ontevreden ben ik niet. Ik denk dat dit komt omdat ik weet dat waarheid bestaat, alleen zoek ik het niet in wereldse waarheden, want dan blijft er altijd twijfel bestaan welke waarheid dan de echte waarheid is.

 

     Ik ben namelijk geswitcht naar een eeuwige waarheid en dat heeft bij mij tenminste zoden aan de dijk gezet. Een  columnist heeft verschillende functies. Hij heeft een commerciële functie; moet stukjes schrijven die de mensen leuk vinden; is een soort entertainer die lezers  s’ morgens een glimlach bezorgt. Veel columnisten zien zichzelf ook als ventileerder van meningen.

 

    Dat doe ik niet. Mijn columns zijn juist niet commercieel, niet leuk, zijn zonder entertainer kwaliteiten, bezorgen niemand een glimlach en ik ventileer daarin ook geen meningen. Mijn columns zijn geestverruimend, rust gevend, vrede bewerkstelligend, en leiden allemaal naar een rein leven, naar zachtmoedigheid omdat het een kenmerkende eigenschap van de Verlosser is, die tot uiting komt in rechtschapen ontvankelijkheid, bereidwillige onderworpenheid, grotere zelfbeheersing en naar een toekomstperspectief die zijn weerga niet kent en hoe ouder ik wordt hoe mooier dat toekomstperspectief, ja, waar ik echt gelukkig van wordt.

 

      Mijn zachtmoedigheid heb ik kunnen ontwikkelen door ernaar te verlangen, mijn morele keuzevrijheid recht schapen uit te oefenen en er altijd naar te streven om vergeving van mijn zonden te behouden. Mijn zachtmoedigheid is ook een gave van de Geest waarnaar ik op een gepaste wijze kan zoeken. Ik weet dat een dergelijke zegening wordt geschonken, voor het welzijn en ten bate van mezelf, want God is de Vader van mijn geest net zoals bij iedereen en Hij wil dat wij ervan leren.

 

    Ik ben dus tot de Heiland gekomen om Hem te volgen, in de hoop dat ik steeds meer op Hem ga lijken. Daarom wordt ik gezegend en geeft het mij een gedisciplineerde zelfbeheersing en een evenwichtige, kalme uitstraling. Ik wordt dus zachtmoedig door een discipel van de Meester te zijn en niet gewoon door zomaar iets te doen.

 

     Bij nederigheid denk ik regelmatig aan mijn afhankelijkheid van God en de voortdurende behoefte aan zijn leiding en steun. Zachtmoedigheid onderscheidt zich door zowel van de Heilige Geest te leren als van mensen die misschien minder bekwaam, ervaren of belezen overkomen, die geen belangrijke positie bekleden, maar wel geestelijk rijk zijn.

 

    Zachtmoedigheid is de beste bescherming tegen de blinde hoogmoed die vaak uit iemands bekendheid, positie, macht, rijkdom en ophemeling voorkomt. Ja, mijn zachtmoedigheid heeft mij een gelukkig mens gemaakt, ook doordat ik kon trouwen met een lieveling die daar net zo over denkt. En dit is mijn getuigenis in Jezus naam. Amen.