Is vijfentwintig december zijn echte geboortedatum?

 

     Uit hedendaagse openbaring leren wij dat de oprichting van 'De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen' Op zes april, achttienhonderd en dertig jaren sinds de komst in het vlees van onze Here en Zaligmaker, Jezus Christus' (L&V 20:1) heeft plaatsgevonden, en dat daarom, omdat die datum expliciet wordt genoemd, zes april Zijn geboortedag is. Maar toch vieren heiligen der laatste dagen, zelfs diegenen die dit weten, 'de komst van onze Here en Zaligmaker' op 25 december. Waarom eigenlijk?

 

     De eenvoudige verklaring is dat er geen dwingende reden is waarom de kerkleden zich zouden verzetten tegen een reeds lang gevestigde christelijke feestdag als de Heer dat niet van ons vraagt. Joseph Smith heeft schijnbaar het toenemende godsdienstige belang van de 25e december als feestdag goedgekeurd. Een voorbeeld is dat op vijfentwintig december 1843 de profeet schreef dat hij om één uur 's morgens wakker werd doordat er buiten mensen kerstliederen stonden te zingen. De serenade van 'hemelse muziek' deed hem 'erg veel plezier', en hij dankte God voor het bezoek en 'zegende hen in de naam van de Heer.' (History of the Church, deel 6, blz. 134.)  

 

     Verder zijn 'heiligen der laatste dagen' niet geneigd om een extreem standpunt in te nemen in zaken die niet essentieel zijn voor de boodschap van de herstelling. Van groot belang is iemands getuigenis van de goddelijke geboorte en zending van de Heiland, en zijn beslissing om een toegewijd discipel van Christus te zijn. Met die nadruk in gedachten, is het niet verbazend dat de kerkleiders, toen Kerstmis eind negentiende eeuw steeds meer een godsdienstig feest werd, geen behoefte hadden om dit te veranderen.  

 

     Tevens is het niet ongebruikelijk om historische gebeurtenissen te vieren op een andere dag dan de dag waarop ze werkelijk hebben plaatsgevonden. Het kan, bijvoorbeeld, weinig burgers van de Verenigde Staten iets schelen dat de ondertekening van de Onafhankelijkheidsverklaring op 4 juli gevierd wordt, wat eigenlijk de datum van goedkeuring is, want een maand later werd het document daadwerkelijk ondertekend is. Het belangrijkste is het onderliggende principe van de geest van de viering.  

 

     Er is een precedent te vinden in L&V 27:2. De Heer zegt dat het niet uitmaakt wat we als avondmaal symbool gebruiken, als we het maar doen 'met het oog alleen op mijn eer gericht, mijn lichaam en mijn bloed gedenkt.' Het is niet onredelijk om aan te nemen dat de Heer net zo'n flexibele houding aanneemt ten aanzien van de viering van zijn geboorte. Ouderling Bruce R. McConkie heeft dat denkbeeld ook gesteund: "Het schijnt dat Christus is geboren op 6 april (L&V 20:1), maar de heiligen der laatste dagen vieren wel de opbouwende gedeelten van het kerstfeest mee. Kerstmis wordt voor hen de ideale gelegenheid om hun streven naar de ware Geest van Christus te hernieuwen en om hun aandacht opnieuw te richten op de ware leer van zijn geboorte als de Zoon van een onsterfelijke Vader." (Mormon Doctrine, 2e editie (1966), blz. 132-133.)  

 

     Waar het dus echt om draait, is dat wij de geboorte van de Heiland vieren en dat onze toewijding aan Hem duidelijk is. Als ons door openbaring verteld werd dat onze bedoeling gekoppeld moest worden aan de juiste datum, dan zouden we ons graag aanpassen. De antwoorden in deze column zijn bedoeld als richtlijn en uitleg, en niet als officiële verklaringen van de kerkleer.