Een betrouwbaarheid die zijn weerga niet kent

 

    Ik houd van de Heer, want Hij luistert naar mij. Hij luistert als ik Hem om hulp roep. Hij luistert naar mij. Daarom
zal ik mijn leven lang Hem altijd om hulp vragen. De dood had mij in zijn greep. Ik was doodsbang en ten einde raad. Maar ik riep de Heer om hulp: "Heer, red me alstublieft!" De Heer is liefdevol en rechtvaardig.

 

     Onze God houdt van ons en zorgt voor ons. Hij beschermt de hulpeloze mensen. Ik was zó zwak geworden, maar Hij heeft me gered. Ik hoef niet meer onrustig te zijn, want de Heer is goed voor mij geweest: Hij heeft mijn leven gered, mijn tranen gedroogd, mijn voeten beschermd zodat ik niet struikelde. (1)

 

     Het Hebreeuwse Boek der Psalmen is de oudste collectie gedichten in de wereld; het gedicht werd lang voordat de gedichten waar Griekenland en Rome zich op hebben beroemd, geschreven werden. Onder alle heidense volken had Griekenland de eer niet alleen de eerste, maar ook de meest sublieme dichters voort te brengen maar de onderwerpen waarvoor zij hun talent gebruikten, deden in het algemeen weinig om de zedelijkheid van de mensen te verbeteren. Hun onderwerpen waren óf fabelachtige theologie, een vals en bespottelijke godsdienst, ingebeelde oorlogen, dwaze heldenmoed, onzuivere liefde, landbouw, nationale sporten, óf gezangen ter ere van de goden die nog corrupter waren dan de onzedelijkste mens.

 

     Hun schrijven diende alleen maar om ontucht een prettig aanzien te geven, bijgeloof te eren en de gevaarlijkste en laagste hartstochten van de mens te begunstigen, zoals onzuivere liefde, ambitie, hoogmoed en goddeloosheid.

 

     Wat van de Griekse dichters gezegd kan worden, kan met recht ook van hun opvolgers en navolgers, de Latijnse dichters gezegd worden; in al de geschriften van deze laatsten zou het moeilijk zijn om zelfs maar de gewoonste stelregels van een fatsoenlijke zedelijkheid te vinden.

 

     De Hebreeuwse dichters kunnen zich daarentegen beroemen op de hoogste antiquiteit; zij waren mannen die door God geïnspireerd werden, die een heilig leven leidden, rein van hart waren en die naar het goede voor het mensdom streefden. Door hun onvergelijkelijke composities verkondigden zij de oneindige volmaaktheid, eigenschappen en eenheid van de goddelijke natuur; stelde de zuiverste regels van de meest hoogstaande zedelijkheid vast en illustreerde deze, en gaven blijk van de meest verheven vroomheid. God, zijn eigenschappen, zijn werken en de godsdienst die Hij aan de mensen gegeven heeft waren de grootste onderwerpen van hun door God geïnspireerde dichterskunst.

 

     Door hun prachtige poëzie, verfraaiden zij niet alleen de geschiedenis van hun volk, omdat zij nauw verbonden was aan de geschiedenis van Gods voorzienigheid, maar door het licht van de Geest Gods die in hen was, voorspelden zij ook honderden jaren van tevoren de onwaarschijnlijkste gebeurtenissen, met zo'n grote nauwkeurigheid dat alle bedachtzame mensen van de op hen volgende generaties zich erover hebben verbaasd.

 

     Dit feit en de heiligheid en verhevenheid van hun leer, de pracht, stoutmoedigheid en waarheid van hun beeldspraak bewijst dat hun geest rechtstreeks geïnspireerd werd door die God wiens aard te groot is om met woorden te beschrijven, die in alle tijden heeft bestaan en zal bestaan, en wiens wijsheid oneindig is.  Het geeft mij een betrouwbaarheid die zijn weerga niet kent. (2) En dit getuig ik in Jezus Christus naam. Amen.  

 

(1. Zie Oude Testament, Psalm 116:1-8.)

 

(2. Laat u - NU HET NOG KAN - voorlichten door de priesterschapsdragers van 'De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen', in de volksmond ook wel laatdunkend de Mormonen genoemd.)