Zorg dat u de geest van profetie hebt

 

     Jesaja is een profeet van profeten. Zijn woorden leven in de harten van hen die zelf heilige schrift schrijven. Hij wordt minstens 57 keer in het Nieuwe Testament aangehaald. Paulus is zijn grootste discipel. Hij haalt hem in zijn verschillende brieven zo'n twintig keer aan. Petrus verwijst zeven keer naar zijn gezag. Hij wordt zeven keer geciteerd in Mattheüs, vijf keer in Markus, Lucas en Handelingen en vier keer in Johannes en Openbaring. Sommigen van die aanhalingen worden meermalen gebruikt, soms zijn ze Messiaans van aard en allen bevestigen de geopenbaarde betekenis van de originele geschriften.

 

     Andere oudtestamentische profeten predikten de zelfde leerstellingen en hielden Israël de zelfde hoop voor als Jesaja zo dikwijls deed. Om precies te weten wat Jesaja bedoelde, is het belangrijk te weten wat zijn medeprofeten in dezelfde omstandigheden en over de zelfde onderwerpen te zeggen hadden. Jesaja 2:2-4 wordt bijvoorbeeld aangehaald in Micha 4:1-3. Nadat Jesaja deze grote profetie uitspreekt over alle naties die naar de tempel zullen toestromen, die in de laatste dagen door 'vergaderd Israël' worden gebouwd, beschrijft hij enkele gebeurtenissen die na deze vergadering in het duizendjarig rijk plaats zullen vinden. Micha doet in principe het zelfde, behalve dat zijn lijst van gebeurtenissen andere dingen bevat zodat ons begrip van het millennium erdoor wordt vergroot. En opdat wij zeker mogen zijn van deze dingen, haalt de Heer gedeelten van Micha 4 en 5 aan, zoals in 3 Nephi 20-21 te lezen is.

 

     Een van de redenen waarom de Nephieten de woorden van Jesaja niet begrepen was dat zij niets wisten van de wijze van profeteren onder de Joden. (Zie 2 Nephi 25:1.) Dit geldt ook voor het gehele christendom en vele 'heiligen der laatste dagen'.

 

     Nephi gaf er de voorkeur aan om zijn profetische uitspraken in duidelijke en eenvoudige taal te doen. Maar onder de Hebreeuwse profeten was het niet altijd raadzaam om dat te doen. Wegens de goddeloosheid van het volk, spraken Jesaja en anderen dikwijls op figuurlijke wijze en gebruikten zinnebeelden en voorafschaduwingen om hun bedoelingen te illustreren. Hun boodschappen waren feitelijk in gelijkenissen verborgen. (Zie 2 Nephi 25:1-8.)

 

     De profetie betreffende de maagdelijke geboorte is bijvoorbeeld geplaatst in het midden van een relaas over plaatselijke historische gebeurtenissen zodat de geestelijk onontwikkelden het zouden kunnen uitleggen als een nietszeggende gebeurtenis uit vroegere tijden die niets te maken had met de geboorte van de Heer, onze Heiland Jezus Christus, zo'n zevenhonderd jaar later. (Zie Jesaja 7.)

 

     Op dezelfde wijze zijn vele hoofdstukken die over de afval in de laatste dagen gaan en de wederkomst van Christus, zo geschreven dat zij slaan op vroegere naties waarvan de vernietiging slechts een voorbeeld, een symbool, een type, een afschaduwing was van datgene wat alle naties zullen overkomen op die grote en verschrikkelijke dag des Heren tijdens zijn wederkomst. De hoofdstukken 13 en 14 zijn hier voorbeelden van. Als wij dit eenmaal weten en de sleutels gebruiken die in het Boek van Mormon en in de hedendaagse openbaringen staan, dan zal de betekenis van Jesaja's geschriften zich voor ons ontvouwen.

 

     Toch is er uiteindelijk maar één manier om de Schriften echt te begrijpen en dat is door dezelfde geest van profetie te hebben als degene die die waarheid in de eerste plaats bekendmaakte. En dit getuig ik in Jezus Christus naam. Amen.