Adams schuld werd door het bloedoffer voldaan

Klik hier om een tekst te typen.

 

     De val van Adam en Eva, toen zij van de verboden vrucht hadden gegeten, was een onderdeel van het plan dat God in zijn wijsheid en oneindige voorkennis had opgesteld, want God wist wat het gevolg van Satans verzoeking van Eva zou zijn, en wat Adam onder de daaruit voortvloeiende omstandigheden zou doen. Verder blijkt dat de zondeval een middel zou zijn waardoor de mens rechtstreeks in aanraking met goed en kwaad zou worden gebracht om uit eigen vrije wil het een of het ander te kunnen kiezen. Zodoende zou hij zich door middel van de ondervindingen van zijn sterfelijke proefstaat kunnen voorbereiden op de verhoging die voor hem in het heilzame scheppingsplan was opgenomen. Tot Mozes zei de Heer immers: "Want zie, dit is mijn werk en mijn heerlijkheid - de onsterfelijkheid en het eeuwige leven van de mens tot stand te brengen." (Mozes 1:39.)

 

     Het lag in Gods bedoeling om 'voor de, door Hem, verwekte geesten', door middel van hun persoonlijke streven, de mogelijkheid te scheppen niet alleen verlossing van de dood te verwerven, maar ook zaligheid en zelfs verlossing, evenals het vermogen tot eeuwige vooruitgang en eeuwig nakomelingenschap. Daarom was het noodzakelijk dat Gods geestelijke nakomelingen de plaats zouden verlaten waar zij hun vroegere kindsheid hadden doorgebracht om de ondervinding van de dood te doorlopen, waar zij het kwaad zouden leren kennen, bestrijden en overwinnen, in overeenstemming met hun geloof en geestkracht.

 

     Adam en Eva hadden nooit de ouders van een sterfelijk nageslacht kunnen worden, als zij niet sterfelijk zouden zijn geworden. De sterfelijkheid was een onmisbaar onderdeel van het goddelijke plan, zowel met de aarde alsook met diegenen die waren aangewezen om haar te bewonen, en om deze sterfelijkheid te kunnen invoeren, stelde de Heer de eerste ouders van het mensdom een wet voor ogen met de wetenschap wat daarop zou volgen. De verzoening van Jezus Christus voldeed namelijk de prijs voor Adams overtreding en maakte eeuwige vooruitgang mogelijk. Adams val bracht de tijdelijke en geestelijke dood in de wereld en hierdoor was de verzoening noodzakelijk geworden. God verschafte zelf een offer in de persoon van zijn Eniggeboren Zoon in het vlees, Jezus Christus.

 

     De mens was niet in staat om zelf een systeem of plan op te stellen dat machtig genoeg was om hem te bevrijden van de vernietiging die hem te wachten stond. Dit blijkt uit het feit dat God een offer voorbereidde door de gave van zijn eigen Zoon, die te zijner tijd gezonden zou worden om de weg voor te bereiden, om een deur te openen, waardoor de mens weer in Gods tegenwoordigheid zou mogen treden, waaruit hij geworpen werd wegens ongehoorzaamheid. Van tijd tot tijd heeft deze blijde boodschap geklonken in de oren van mensen van verschillende tijdperken van de wereld tot de tijd van de komst van de Messias. Door geloof in deze verzoening of het plan van de verlossing, bracht Abel een offer dat door God werd aanvaard, namelijk de eersteling van de kudde. Kaïn gaf de vruchten van het land en zijn offer werd niet aanvaard, omdat hij het niet in geloof kon doen. Er moet geloof zijn in het vergieten van het bloed van de Eniggeborene om verzoening te doen voor de mens; want dit was het plan van verlossing en zonder het vergieten van bloed is er geen verlossing. (1) En dit is mijn getuigenis in naam van Jezus Christus. Amen.

 

(1. Laat u voorlichten door de priesterschapsdragers van 'De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen', in de volksmond ook wel de Mormonen genoemd.)